Angst voor Overlijden Ouders [Dag 2]

Angst hebben dat je ouders komen te overlijden is een grote angst. Op een dag zul je wees zijn. En alleen al dit feit, maakt ons bang voor wat er ooit zal gaan komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om angsten te creëren rondom het overlijden van onze ouders, opdat we alleen zijn en onze verzorgers niet meer zullen tegenkomen in de rest van ons verdere leven.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om gedachten te hebben van het leven na de dood van onze ouders wanneer zij ziek zijn, omdat we begrijpen dat de dood in elke volgende ademteug zijn intrede kan doen, en omdat wij dit niet kunnen controleren verlangen wij naar controle dat zich manifesteert in gedachten en fantasieën over hoe ons leven zou zijn bij het overlijden van een ouder/ouders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om bang te zijn voor het overlijden van onze ouders, omdat wij dit ervaren als een verlies, en omdat wij dit ervaren als een verlies dat nooit teruggevonden of herwonnen kan worden, vrezen wij voor onze ervaring van hopeloosheid, doelloosheid en intens verdriet, waardoor we opzien tegen het moment dat dit gebeurt wat een van de zekerheden is die elk mens zal overkomen, en omdat wij dit weten, gaan we hierdoor onszelf vastklampen aan of juist verzetten tegen onze ouders om om te gaan met de situatie die vroeg of laat zou komen, realiserende dat wij onszelf niet anders dan kunnen inlezen dan wat we praktisch kunnen doen bij een overlijden en onszelf alleen hier richting kunnen geven voor de angsten en projecties van het gevoel die wij denken te zullen gaan ervaren en ons elke dag in de ban van angst houdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om bang te zijn dat wanneer een van onze ouders overlijdt, en ik mezelf hier richting geef in de wetenschap hoe ik mezelf richting ga geven na hun overlijden, dat ik niets om onze ouders geef, omdat ons geleerd is om nooit op de zaken vooruit te lopen, en omdat we ons niet toestaan om hier te zien wie en wat we zullen en zijn en ons effectief hierop voorbereiden, groeit de angst met de dag, en zien we dat we onszelf hier hoe dan ook op moeten voorbereiden maar dit bewust niet willen doen.

Ik begrijp dat ik me verzet tegen het richting geven van mezelf wanneer ik kijk naar de situatie waarin onze ouders komen te overlijden, omdat ik niet wil dat zij overlijden en voor altijd zullen blijven leven, en omdat ik weet dat dit niet kan, wordt ik bij hun dood, geconfronteerd met mijn eigen dood waar ik liever niet naar kijk of aan durf te denken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om te vrezen voor de dood van onze ouders omdat ik vrees voor mijn eigen dood en de consequenties die dat heeft op/voor anderen, en omdat ik mezelf niet toesta om te kijken naar deze situaties die ik ervaar als moeilijk, verban en verdoem ik mijzelf tot een leven vol angst en hierdoor mijn leven bouw op hoop, omdat ik met hoop mijn angsten tijdelijk kan verdoezelen, hoewel ik weet, zie , en ervaar dat deze angst de realiteit is van mezelf en richting nodig heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om te vrezen voor de dood van onze ouders, omdat ik vrees dat ik niet genoeg tijd heb om hen te laten ervaren wat zij van mij hoopte te mogen ervaren, waarin ik geaccepteerd heb om hun pronkstuk te zijn en hun trots te maken als een goede zoon/dochter.

Ik begrijp dat het niet mijn plicht als kind is om een pronkstuk te zijn van mijn ouders of om het kind te zijn die mijn ouders graag hadden willen zien. Ik accepteer dat mijn ouders mij de vrijheid moeten gunnen om te kunnen  leven als een voorbeeld van Gelijkheid, waarin ik aan andere geef, wat ik wens te ontvangen en ik niets minder van mezelf toesta dan het leven in gelijkheid en mezelf hier op aarde te manifesteren als wie ik ben als Leven, en hierbij me niet laat misbruiken door illusionaire gevoelens van trots en eer die ik in stand zou moeten houden voor de familie of de ouders.

Ik zet mezelf er toe om mezelf te zien als wie ik ben als praktisch en effectief wanneer mijn ouders komen te overlijden, omdat ik me realiseer dat het niet doen van nodige dingen ik mijn eigen proces bemoeilijkt.

Ik zet mezelf er toe om uit te zoeken wat ik moet doen wanneer ik in de situatie moet doen als een van mijn ouders komt te overlijden, zodat ik steun kan halen uit mijn eigen voorbereiding.

Ik zet mezelf er toe om mezelf voor te bereiden hoe groot het verzet ook in mezelf aanvoelt, ik begrijp dat ik dit doe als beste voor mezelf, laat ik mezelf als effectief en praktisch handelen eren in plaats van te leven in angst en ongenoegen over mijn eigen voorbereiding.

Angst voor Overlijden Ouders [Dag 2] Angst voor Overlijden Ouders [Dag 2] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 4/16/2012 Rating: 5