Bedienen van... [Dag 12]

Cult geven Giving OnconditioneelIk vergeef mezelf dat ik als gevoel onconditioneel wil bedienen, maar zie dat ik hiermee conflict in mezelf creëer.

Ik vergeef mezelf dat ik als doel heb om onconditioneel te bedienen, terwijl ik al een lange tijd realiseer dat dit echter onmogelijk is, maar toch streef ik er iedere dag weer naar en kom hierdoor moe en onwillend terug 'thuis' waarbij ik mezelf elke dag weer afvraag, wat het is dat ik niet goed doe, omdat ik het woord 'bedienen' niet in mijn gedachten zag, omdat het een ervaring is die ik elke dag leef, semi-bewust, maar niet echt uitgesproken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf ten doel gesteld heb om onconditioneel te bedienen en hier elk moment naar streef en als leef, waarbij ik het bedienen in deze wereld vele malen sterker ervaar als belangrijk en hierdoor geen prioriteiten stel voor mezelf waarmee ik mezelf enerzijds mezelf mee kan bedienen.

Ik vergeef mezelf dat ik dagelijks in conflict leef met mezelf omdat ik alles wil bedienen, mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn standpunten, mijn principes, mijn werkgever, mijn rol als de positie die ik heb bij mijn werkgever, elk mens dat ik spreek, elke post op Facebook of ergens anders dat ik zie, maar hierdoor in conflict raak met mezelf als 'hoe ik leef' omdat ik dit simpele aspect van wat ik werkelijk dagelijks leef, niet onconditioneel kan bedienen.

Ik vergeef mezelf dat ik geen andere mogelijkheid zie dan te streven naar het onconditioneel bedienen van alles, omdat ik mezelf niet heb kunnen bedienen, omdat mezelf te bedienen, egoïsme heet, en ik nooit gezien wilde worden als egoïst, omdat dat iets is wat ik van huis uit meegekregen heb, en ik in zekere zin kon accepteren als iets dat een gewenst effect zou kunnen hebben op mezelf als Leven, omdat wat ik hier in de wereld observeerde voor mij het resultaat was van egoïsme, en hierdoor compleet het tegenovergestelde ben gaan leven, als een counter-act, als balans punt, als het leven van mijn verantwoordelijkheid en het leven van de wijze lessen die ik van mijn ouders heb meegekregen en direct kon observeren evenals meemaken in deze wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik geen andere mogelijkheid zag dan het streven naar het onconditioneel bedienen, omdat ik dacht dat de manier waarop ik bedien en de reden waarom ik bedien, goed, en beter was dan wat ik zag als het onconditioneel bedienen van zelf, waardoor ik direct mezelf in een positie heb gemanoeuvreerd waar ik in conflict, frictie ben, met mezelf als Leven, en Mezelf als wat ik nodig acht om deze wereld te verbeteren, namelijk: Niet luisteren naar mensen, maar je eigen weg trekken, omdat ik in en als mezelf een hekel had aan iedereen die maar "Ja en Amen" zei, en ik voor een gedeelte trots ben op wie ik was als Kind, omdat ik in en als mijn ervaring, 'echt wat deed' om het er beter op te maken voor iedereen en daarbij ook nog eens mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik denk dat ik alles onconditioneel kan bedienen, zonder te zien, dat dit juist helemaal niet kan, maar ik dit niet verander, omdat ik mezelf bij voorbaat al veroordeel dat ik mezelf voor een lange tijd ineffectief heb gedragen, en i.p.v. dit te veranderen hou ik eraan vast en zeg ik als een kleine zachte stem in en tegen mezelf dat ik goed bezig ben door dit vasthouden als mijn ervaring, wie doorzet, zal overwinnen, maar dit kan in dit geval helemaal niet, omdat ik weet dat ik helemaal niet onconditioneel in mezelf bedien, maar er altijd iets voor terugvraag dat ik zie als reëel, dankbaarheid, respect, en de gun-factor en hierdoor bouw op relaties die ik heb of ooit gecreëerd heb met mensen, omdat ik slechts gedeeltelijk enige vorm van dankbaarheid, respect, en de gun-factor van hun ontving, terwijl ik bij andere die ik niet kende, ik op "Gun-Point" sta, en dat vind ik moeilijk te verteren.

Ik vergeef mezelf dat ik intensief werk aan relaties voor de gun-factor, en dat ik intens baal, wanneer men mij zet op de "gun-point" omdat ik kennelijk, volgens de wet van 'karma' nog steeds tekort schiet, om in good-grace te staan bij iedereen, en dan doel ik juist op de mensen die ik (nog) niet ken.

Ik vergeef mezelf dat ik onderhuids geleefd heb als de 'wet van karma' en hierdoor ook zelf mijn fysieke ongemakken als kind zag, als een straf, omdat ik kennelijk zoveel slechts heb gedaan in mijn vorige bestaan, of als 'wie ik ben' zo slecht is, dat ik moet leven in en als de straf, die ik voor mezelf gecreëerd heb, zonder überhaupt te weten hoe ik mezelf kan redeemen, anders dan ervoor te zorgen dat de consequenties in en als karma in ieder geval op dit niveau blijft als waar ik nu sta, omdat een slechtere positie voor mezelf, 100% onwenselijk was, en dus ontkwam ik er niet aan, om iets te gaan leven met heel mijn hebben en houden, zodat ik in ieder geval achter af kan zeggen, ik heb er echt 'alles' aangedaan, en dat heb ik ook gedaan, maar ik begrijp nu dat ik 'alles' gedaan heb in en als wat ik begreep, en eigenlijk merendeel van dit alles heb gebaseerd, op het vertrouwen dat het ooit wel weer goed zou komen met mij, misschien niet in dit leven, maar dan wel 'de next'.

Ik vergeef mezelf dat ik ervan schrik dat ik dit als sinds kleins af aan leef en hier verdrietig van wordt, omdat ik begrijp dat hoe ik geleefd heb tot nu toe, heel anders geweest was, had ik geweten wat ik nu weet en had ik geleefd op een manier dat ik hier echt trots kon zijn op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik deze realisatie karmisch wil gaan leven, wat inhoudt dat ik nu moet boette voor deze zonde, omdat ik het als 'zonde' zie dat ik zoveel tijd gespendeerd heb aan iets dat achteraf onzinnig blijkt te zijn, en dus sta ik bij mezelf in de schuld omdat ik op dit moment tegen mezelf zeg als ervaring en stem: "You should've known better". Maar feit is: I didn't see it.

Ik vergeef mezelf dat ik mijn kennis niet in praktische werkmethoden heb neergelegd voor mezelf om goed te onderzoeken wat het is wat wel en wat niet werkt, omdat ik dit aspect al sinds kleins af aan leef, waarbij ik ook dezelfde tekenen zie in mijn ouders, wat betekend dat ik dit construct zonder meer heb geaccepteerd door mezelf omdat ik er al een affiniteit meehad door mijn fysieke programmering.

Ik vergeef mezelf dat ik wel gezien dat men als zijn natuur wilt 'dienen/bedienen', en dat het deze natuur is dat rechtgebreid moet worden, omdat dienen/bedienen zoals wij dat leven onmogelijk het beste voor alle levens naar voren kan brengen of manifesteren, er is een ding dat men hiermee oplost namelijk, en dat is een 'mogelijk conflict' van gene zijde, terwijl we hier als onszelf in oorlog leven als onszelf en middels het 'dienen/bedienen' de goede vrede willen bewaren vanuit de optiek van mogelijke conflict met een ander of gene zijde, maar dit is slechts eenzijdig, want voor de ander of gene zijde is het 'de goede vrede', maar in onszelf is het 'de slechte/oneerlijke vrede' en leven hierdoor dus altijd in conflict met onszelf terwijl het  'goed en juist' voelt dat wat wij doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mensen wil bedienen, wat het gevoel van geven geeft, en het gevoel dat ik een persoon meer geef dan alleen service, ik geef hun mijzelf, ik heb opgemerkt dat ik in conflict raak met mezelf wanneer iemand alleen zichzelf geeft, en dus neemt, en hiermee de rest allemaal aan hun reet kan laten roesten, waardoor ik me vervelend ervaar, omdat ik het niet als mijn 'positie' gezien heb om te leven als hun gelijken en dus het recht heb om hier wat van te zeggen. In dit leven heb ik mezelf nooit ervaren alsof ik ergens echt recht op gehad heb, terwijl velen juist leven in en als het idee dat zij 'rechten' hebben, welke zij zichzelf toebedeeld hebben, of gekregen hebben vanuit hun titel.

Ik vergeef mezelf dat ik mensen wil blijven bedienen omdat ik het conflict voel in en als hun en ik weet dat dit conflict er idealiter nooit had moeten zijn, echter omdat ik hun conflict voel in en als hun, zorg ik ervoor dat het conflict zich niet openbaard en mij hierop gaan aankijken, omdat het geen prettig gevoel is om op 'Gun-Point' te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik dienaars niet wil tegenspreken, omdat ik dan vind dat ik hen daarmee onteer.

Ik vergeef mezelf dat ik dienaar niet wil tegenspreken of wakker schudden of confronteren met hun illusie omdat ik diep in mezelf dat ervaar als een ontering van hunzelf als 'wie ze zijn' en ik eigenlijk diep in mezelf 'blij ben voor hun' dat ze iets hebben waarover ze zich eerbaar voelen, waarbij dat laatste de consideratie is van mezelf om niet te willen tegen spreken om hen te laten in hun illusies, omdat ik op een of andere manier ben gaan accepteren dat dit iets eerbaars is. Ik eer hun omdat zij eren. Wat n catastrofe.

Ik vergeef mezelf dat ik een dienaar niet wil beledigen, omdat ik zelf beledigingen aan mijn adres zie en ervaar als onnodig en not done, maar een kritische kijk of desinformatie filtering wordt al snel gezien als een belediging, en daardoor schuw ik conversaties te hebben hier als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik me opgelaten voel wanneer ik zie dat het ultieme reward/vergoeding niet behaald kan worden omdat ik streef naar het vervullen van mijn doelstellingen, en een van die doelstellingen is om uit elk gesprek een dienaar te laten zijn op mijn eigen termen, hierdoor is het onderhevig aan zelfinteresse en zal ook niemand mij als het woord aannemen als het levende woord, omdat ik niet sta als de 'common sense', maar als 'common sense' waarbij ik die ander een specifieke kant wil opduwen, maar omdat ik hem of haar die kant niet opduw ben ik in strijd met mezelf, terwijl ik zie dat het niet duwen in en als mijn eigen zelfinteresse iets is zoals het hoort te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik hier functioneer als de dienaar van consciousness, waarbij ik op zoek ben naar seks of geld maar dit effectief heb weten te onderdrukken met de hoop dat dit zomaar oplost/dissolved, omdat ik er niet over nagedacht had dat wellicht dingen zichzelf niet zomaar oplossen, dit is een inherent geloof, en ook tevens, Anu zijn valkuil geweest.

Ik stel mezelf als doel om geen dienaar te zijn van consciousness, het bewust, semi-bewust en onbewust blijven werken naar de reward als seks en geld en mezelf op die manier vormgeef in mijn sociale interacties met mens en mens.

ik stel mezelf als doel om te onderzoeken hoe seks me heeft beïnvloed in mijn sociale interacties en waarom het zo is dat zelf non-seksuele gesprekken, een energetische lading heeft of overeenkomsten heeft met seks, omdat ik seks bijv. al zie als een werkelijke acceptatie en herkenning van mezelf als wie ik ben als leven.

Ik stel mezelf als doel om de dienaar als mezelf hier te onderzoeken en hoe eer mijzelf hier beïnvloed in de dingen die ik doe en of dit ook overeenkomsten heeft met het seks construct dat ik hier leef en geaccepteerd heb om het leven voor al te construeren.

Bedienen van... [Dag 12] Bedienen van... [Dag 12] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 5/12/2012 Rating: 5