'Hier zijn' en Carpe Diem [Dag 77]

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een onpraktisch ijkpunt als mezelf te hanteren als hoe ik me moet voelen en waarna ik moet referen om 'mijzelf te zijn'.

Wanneer en als ik mezelf zie gebruik maken van een ijkpunt dat niet het werkelijke en enige ijkpunt is dat kan zijn 'Hier', corrigeer ik mezelf door mezelf 'Hier' te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een onpraktisch ijkpunt, een punt van referentie te hanteren, waarbij dit punt het punt is van mezelf als, ALLES van mezelf waar ik schaamte en spijt en onleefbaar ervaar en zie, dus wat ik creeer is een leven van schaamte, spijt en onleefbaarheid voor mezelf doordat ik 'Hier zijn' gewoonweg nog niet volledig gerealiseerd heb als mezelf, ik leef slechts een inzicht.

Wanneer en als ik mezelf zie gebruik maken van het ijkpunt, mijn referentie punt, van wat ik onleefbaar vind, zal ik nooit leven. Ik breng mezelf terug 'Hier' en loop 'Hier' en niet in gedachten of losse eindjes van de mind, welke ook mijzelf is. Losse eindjes zal ik elke dag weer completeren, zodat zij geen macht hebben over mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om te ervaren dat ik mensen tekort doe in hun expressie/uitting/leven, en dat men beter hierdoor niet bij mij in de buurt kan zijn.

Wanneer en als ik mezelf zie verwijderen van mensen hun omgeving vraag ik mezelf of ik dit doe voor mezelf of voor hun en in beide gevallen onderzoek wat er gaande is in mezelf als mind en body.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om te denken dat ik mensen te kort doe in hun uitting/ervaring/leven, omdat dit de relatie is die ik leef met mezelf, en projecteer in alle gevallen waarin ik heb geprobeerd mijzelf te geven voor een relatie, maar ik nooit als 'genoeg' ben ervaren/gevonden, omdat als ik 'genoeg' of 'meer' zou toevoegen aan iemands leven, hoe kan het dan zo zijn dat het niet geprobeert kan worden? Waarom bleef dit gevoel slechts enkelvoudig en werd het niet wederzijds?

Wanneer en als ik mezelf zie afvragen waarom dingen in het verleden niet hebben gewerkt zoals verwacht, geef ik mij het inzicht in de situatie dat relaties altijd enkelvoudig waren, maar dat dit soms per design, wel voor elkaar uitgestippeld was, en in mijn gevallen dit niet zo was als werkend, maar alleen als energie opbouwend om mijn leven vorm te geven zoals ik dat nu gedaan heb als de relatie met mijzelf die ik hier intens leef als 'denkend wie ik ben'.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om niet te zien dat ik me druk maak over niet voldoende of goed genoeg te zijn door mijn streven in relaties, en mezelf hierdoor ervaar als een vreemde eend in de bijt, zonder te zien dat dit mij brengt van het Hier zijn naar de regionen van de mind als energie en dat ik het in en als energie nooit richting kan geven, omdat energie, fysicaliteit vereist, en de correctie fysiek gelopen zou moeten worden.

Wanneer en als ik mezelf afvraag waarom dingen in het verleden zo gebeurt zijn, geef ik mezelf het inzicht dat ik deze ervaringen en herinneringen niet meer als ijkpunt kan nemen voor wat er nu en hier zal gaan gebeuren, en preprogammering van onszelf als unified consciousness is niet meer hier, en hierdoor is elk moment een nieuwe kans, wanneer ik hier ben en deze aangrijp, leef.
'Hier zijn' en Carpe Diem [Dag 77] 'Hier zijn' en Carpe Diem [Dag 77] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 10/14/2012 Rating: 5