Dag: 100 Een korte maar krachtige zelf-evaluatie.

Wat weet ik allemaal?

Ik stel mijzelf deze vraag vandaag, omdat ik mezelf aan het evalueren ben.

Tja, wat weet ik allemaal?

Ik weet eigenlijk heel veel, en er zijn maar weinig dingen waar ik niets van af weet.
Ik weet dat ik niet alles weet, ik weet dat ik ook niet perse alles hoef te weten.


Ik kijk hier hierboven naar informatie.

Als ik kijk naar hoe ik weet hoe ik werk, weet ik ook veel, maar er zijn ook dingen die ik niet weet die ik wel moet weten.

Ik ben daarom ook altijd erg betrokken in de dingen die ik doe. Als ik voldoende weet over een onderwerp, dan is dat voor mij klaar. Maar dit heb ik nooit als het gaat om mezelf en mijn eigen bewegingen, of beweegredenen.

Jezelf uitleggen is daarom ook een heikel punt voor mensen, want wanneer leg je je zelf uit, je werkelijke beweegredenen, of wanneer zijn het allemaal excuzen?

Als je weet hoe je werkt, pak je het op een bepaalde manier aan. Deze dingen zijn perfect uit te leggen. Maar toch doe ik dingen niet, omdat ik ze moeilijk 'uitlegbaar' vind. Ik voel dan een schaamte. Een tegenzin. Onbegrip.

Waarom maak ik niet de beslissing om me hierover heen te zetten?

Omdat wanneer ik aangesproken wordt op dit 'gedrag', het eerste dat ik zou voelen, de schaamte, de tegenzin en onbegrip ervaar, en niet mijzelf als werkelijke beweegredenen.

Voorbeeld, ik dans nu weer na een aantal jaar, en we kregen les waarin we een moeilijk stukje kregen, moeilijk omdat het nog geen routine is (= vaker doen, zodat het routine wordt), maar ook qua snelheid. Het is een dans waarbij veel enthousiasme, en plezier, de dansmoves begeleidt, maar ik ervaar dit niet, en daarom heb ik een 'hekel' aan deze dans.

Dus hoewel ik mezelf perfect kan uitleggen in deze situatie, is het wel zo, dat ik zie, dat in de uitleg ik een hoop punten zie die werkelijk bestaan uit excusen, want ze hoeven niet zo te zijn.

Wat ik mezelf dus als praktische skill kan geven hier, is dat ik de uitleg die ik geef zie, als 'het antwoord' op de vraag, maar daarin punten kan zien wat ik gebruik als een excuus.

Ik zie bijv. een gedachte nu in me hoofd van: Tja dat is logisch dat je zo bent, je leeft je hele leven al als een excuus voor wie jij bent.

Waarom ben ik niet...
Waarom kan ik niet...
Waarom zie ik niet...
Waarom wil ik niet...

Acceptatie, Mogelijkheden, Begrip, Welwillendheid.

De vier basis principes waarom ik mijn leven leidt zoals ik het leidt/leef.

En als één van deze dingen niet met elkaar overeenkomt, dat houdt in, ELK punt moet op elk punt hiervan werkelijk met elkaar rijmen, als één solide punt. Is dat niet zo, dan leef ik 'een probleem'.

Ik reed vandaag in de auto om wat sigaretten te halen, ik reed de afrit af, en dacht bij mezelf. Ik zou graag in het moment zelf, echt dingen kunnen beslissen. Ik kan dit niet, omdat ik altijd eerst een heel verhaal, moet schrijven wil ik tot dat punt komen van acceptatie.

Nu ik weet dat ik zo werk, en dingen daarvan af laat hangen, zou ik ook deze informatie moeten integreren in mijn leven.

Ik wil stoppen met het leven van een excuus voor wie/wat ik ben/kan/zie/wil. Ik wil stoppen met het creeren en leven in deze continue frictie. Ik ben zelf-eerlijk in mijn evaluaties waardoor ik mezelf echt zie voor wat er speelt, tenzij ik iets niet zie. Maar dat is LEREN van je fouten.

Dag 100, Een korte maar krachtige zelf-evaluatie.