Wat is het juiste woord? - Deel 2 [Dag 175]

Om verder te gaan waar ik gebleven was, wil ik vertellen wat er in de tussentijd gebeurd is. (Klik hier voor deel 1)

Ik werk momenteel onder een uitzendcontract. Er gister is mij medegedeeld dat ik per 1 september zonder baan zit. Ik voelde me even verloren, omdat ik net mijn financiële zaken weer op orde had na 3 maanden WW.

judgement cult equality refereeIk begrijp zelf niet zo goed de kritieken van mensen als ze zeggen dat WW'ers het makkelijk hebben, ik bedoel - ik had rond de €700 in de maand zonder loonheffingskorting. Mijn voordeel was dan wel dat ik nog bij mijn moeder woon en we de kosten kunnen delen, maar had ik op mezelf gewoond dan had ik het zwaarder gehad dan in de huidige situatie. Mits ik geen baan vind per volgende week, kan ik direct weer de patronen zien die zich zullen ontwikkelen. Dit maakt het allemaal geen pretje. Ja kijk, als je loon hebt van €3000 - €2500 brutto en je zult in de WW raken EN je zat in dezelfde situatie als ik; thuiswonend en geen extreme vaste lasten dan kun je zeggen - dit is te behapstukken. Maar dit heb ik niet. €700 - €450 vaste lasten = €250 per maand om alles van te doen. Jeuj... En dit is dan nog iets mooier geschetst dan het in werkelijkheid zal zijn.

Enfin... Tijdens het gesprek werden er dingen aangegeven waardoor gekozen is voor mij. Ik ging naar huis met een klote gevoel en ging maar even slapen. Ik dacht later terug aan mijn voorgaande blog en het woord dat naar voren kwam was: verwijtbaarheid.

We leven in een tijdsgeest van schande en schuld en verwijtbaarheid is een sterk geïntegreerd onderdeel geworden van de psyche van de populus. "Eigen schuld dikke bult" Hadden wij in Nederland geen sociaal vangnet dan stond het ontslag misschien wel gelijk aan een doodsvonnis. En ook al denken wij er nu niet zo over, omdat wij in Nederland een aantal regels hebben zodat men niet per definitie zijn heil gaat zoeken in de criminaliteit, kunnen wij toch zien dat er een sterke correlatie is tussen de criminaliteit en de inkomsten en voorspoed die iemand als persoon/individu heeft in deze wereld.

In relatie tot mijn voorgaande blog en de extremiteit waarin we het moeten bekijken om de gevoelsmatige dimensie in mij bloot te leggen kom ik uit bij: het punt van de verwijtbaarheid van mijn eigen dood.

Ik bedoel, ik kan bediscussiëren waarom de keuze op mij is gevallen, maar dit had net zo goed iemand anders kunnen zijn. Het is niets persoonlijks, maar toch wordt het wel persoonlijk gemaakt in een zeker perspectief. Zoals ik de persoon zijn gedrag verweet, en de angst in mij draag verweten te worden ben ik er dan ook uit dat dit een dimensie is welke ik richting moet geven in mijn leven omdat de - schuld die ik heb - het debet dat ik heb op mijn rekening - geheel en in zijn totaliteit op mijn konto staat en waar men van verwacht daar verantwoordelijkheid voor te nemen. Ookal is de reden of toedracht geheel te wijten aan de omstandigheid waarvan wij als mens elkaar afhankelijk van maken.

Grappig genoeg is dit ook een van de redenen vele tegen een basisinkomen zijn. Omdat door het creëren van regels die men onafhankelijk kan maken - wat in wezen altijd al zo had moeten zijn. Wordt er alleen gekeken naar de afhankelijkheid van de regelgevingen en 'waar dit geld' vandaan moet komen. Omdat ze zelf op een dieper niveau ZIEN dat zij wel degelijk afhankelijk zijn van hun omstandigheden en hierdoor mensen geen onafhankelijkheid gunnen. Ook al worden ze zelf er onafhankelijk door. Genoeg geld = onafhankelijkheid. PERIOD. Maar daarentegen wordt er gezegd: Mensen worden lui! Dus mensen worden lui door onafhankelijkheid? Of bedoelen die mensen die dat zeggen niet gewoon dat zij niet gemotiveerd genoeg zijn om hun eigen rotzooi op te ruimen? Want als ieder mens onafhankelijk zou zijn - Wie kunnen zij dan nog voor hun karretje spannen? Wellicht een ding om te overwegen wanneer je deze uitspraak ziet als een geldige reden tegen een basisinkomen voor iedereen OP DE GEHELE WERELD!


Dit vind ik dan ook een mooie afsluiter. In mijn volgende stuk zal ik me toeleggen op de zelfvergevingen en zelf-correcties.







Wat is het juiste woord? - Deel 2 [Dag 175] Wat is het juiste woord? - Deel 2 [Dag 175] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 8/27/2014 Rating: 5