Cadeaus? Nee liever niet! - Deel 1 [Dag 188]

Cult Presents CadeausIk kwam thuis van school en mijn moeder had voor mij een cadeautje gehaald. Het was een cd van 'Gabber Piet'. De eerste gedachten die ik had was 'oh dit vind ik niets aan/hier heb ik niets aan'. Maar ging toen verder denken wat ik ermee moest doen. Moest ik 'het' zeggen of moest ik het verborgen houden en gewoon 'dankjewel' zeggen. Ik worstelde met mijn gevoelens, en gedachten, en walgde van mezelf dat ik 'zo ondankbaar was'. Ik voelde me schuldig en met een ziekmakend gevoel zei ik tegen mijn moeder: "Ik vind dit wel heel lief van je, maar ik luister niet naar dit soort muziek". "Oh" zei mijn moeder, "dan breng ik het terug als je er toch niet naar luistert, ik dacht dat je dit leuk vond."

De regels die ik hanteerde voor mezelf waren: Je moet dankbaar zijn als je iets krijgt. Maar ik 'kon' niets met dit cadeau. Normaliter zeg je: 'dankjewel' en gebruik je iets niet of leg je het in de kast. Maar ik kon het niet verbergen, het zou gaan opvallen dat ik de cd nooit zou draaien. Tevens was ik ook verontwaardigd dat mijn moeder dergelijke muziek voor mij kocht. Ik was juist anti.

Maar het misselijkmakende gevoel van mezelf kwam ik vandaag weer tegen.

Mijn moeder vroeg wat ik wilde eten. Maar dacht aan het eten dat we eigenlijk nog over hadden. Ze had van de week vlees gemaakt dat echt niet meer lekker was. En we hadden op de heenweg naar de begrafenis het erover gehad. Ik vind het zonde om eten weg te gooien - maar als het gewoon niet lekker is, voel ik me ondankbaar. "Kijk ik heb liever dat we gewoon eten op de dag zelf kopen en ook weten dat we dat dan gaan eten en niet van dat ingevroren eten hoeven te eten - ingevroren eten is vaak gewoonweg niet lekker meer"

Ik herinnerde me nog een pan boerenkool dat op het gasfornuis stond en wat we ook zouden kunnen eten - maar ik eigenlijk geen zin meer in had. Het was oud - en dan is het gewoon niet lekker meer. Ik voelde me schuldig en beeldde me in hoe hard ze haar best heeft gedaan om die pan überhaupt klaar te maken. En de herinnering van de cd kwam weer op zetten van mijn 14e levensjaar.

Doordat er zoveel energie hangt kan ik niet direct pin-pointen waarom ik me zo voel en wat de oorzaak is of wat ik moet veranderen. Daarom zal ik er eerst even de relaties deënergetiseren, zodat ik verder kan kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om niet te willen dat mensen nog iets voor me doen uit vrees voor het misselijkmakende gevoel van ondankbaarheid dat ik voelde op het moment dat mijn moeder mij een cadeau gaf en ik niet kon verbergen dat ik 'ondankbaar' was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf als ondankbaar te zien - omdat ik kwaad wordt wanneer ik zie dat mijn moeder teveel eten maakt dat we weg moeten gooien of dat niet lekker smaakt en ik in mezelf zeg: "Dan had je het net zo goed niet kunnen maken!".

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om me zwaar te laten tillen aan wat ik voel/denk/ervaar, omdat het mijn moeder is en ik vind dat zij niets minder dan het beste van mij verdient - maar ik haar niets geef voor mijn gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om het punt van ondankbaarheid zo persoonlijk te maken - omdat dankbaarheid door mij beschouwd wordt als de grootste deugd die iemand kan leven, maar ik mezelf beschouw als iemand die weinig tot niets kan waarderen - omdat men mij daarmee direct in een positie plaatst waarbij ik me schuldig kan voelen en geconfronteerd wordt met mijn eigen zelf-definitie van: Ik ben ondankbaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en toegelaten heb om te zien dat ik moeite heb met twee dingen in de oorspronkelijke herinnering: De eerlijkheid/oprechtheid van mezelf wat kan leiden tot teleurstelling in de ander en het feit dat ik niet ben wat anderen van mij 'mogen' verwachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf schuldig te voelen dat ik de acties van mijn moeder niet kan beantwoorden met dankbaarheid/blijheid/waardering, terwijl ik vind dat dit wel de beloning moet zijn die zij verdient.
-------

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf te haten voor het niet kunnen belonen van acties met dankbaarheid/waardering - waardoor de ander een gevoel van zelfwaardering creëert maar in plaats van dit goede gevoel van waardering het slechte gevoel van teleurstelling geef en me daardoor slecht voel omdat dat niet is wat ik had gewild.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mijn moeder soms te haten voor het doen wat ze doet, omdat als ze het niet zou doen ze niet teleurgesteld hoeft te worden en ik mezelf niet schuldig/slecht hoef te voelen en eigenlijk ook haar de schuld geef dat ik mezelf schuldig voel omdat ik niet geef wat ze 'had mogen verwachten op basis van haar inspanningen' - maar alleen 'een slecht gevoel kan geven' op basis van 'wie ik ben in zelf oprechtheid'.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf te haten voor wie ik ben, omdat ik niet wil liegen om iemand een goed gevoel te geven, omdat liegen mij een slecht gevoel geeft en ik hierdoor in een continue strijd zit waarbij OF ik me goed zou moeten voelen en de ander slecht, of dat ik me slecht voel en de ander goed - maar wat niet in mij rijmt - omdat om jezelf te zijn zou het beste gevoel moeten zijn dat er bestaat - maar in mijn geval niet zo is en dat doet pijn.

-----

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om zelf-oprechtheid te koppelen aan een energie die ik heb genaamd ondankbaarheid en als negatief ervaar en hierdoor zelfoprechtheid ervaar als negatief.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en toegelaten heb om te zien dat ik zelfoprechtheid ben gaan ervaren en leven als een ondankbaarheid omdat ik mijn zelf-definitie ben gaan leven van: ik ben ondankbaar en mezelf veroordeel op het doorschieten in mijn overtuigingen zonder te zien dat dit precies is wat het MCS doet en waardoor denken niet alleen een gevaar is voor anderen maar net zo goed een gevaar is voor jezelf.

----

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om geen raad met mezelf te weten, omdat ik de teleurstelling die ik zou gaan creëren direct afhankelijk was van mijn uiting van 'ondankbaarheid' - terwijl ik niet echt ondankbaar was voor het gebaar - maar het slechts zo 'oogde' - je krijgt een cadeau en dat vind je niet leuk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb een hekel/haat te hebben gecreëerd aan het krijgen van cadeaus, omdat er een kans in zit dat ik het cadeau niet relax vindt en ik dit zonde vindt van de tijd en geld die anderen hieraan gespendeerd hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een hekel/haar te hebben aan het krijgen van cadeaus omdat men mij confronteert met iets binnen in mezelf dat ik geen praktische richting heb kunnen geven en ze mij dus herinneren aan mijn innerlijke strijd die ik tot nu toe niet heb aangepakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een hekel/haar te hebben aan het krijgen van cadeaus, omdat ik mezelf bezwaard voel als ik het niet kan gebruiken of mooi vindt of überhaupt 'wil' hebben en ik niet weet hoe ik hiermee om moet gaan - omdat ik zie dat men 'moeite' heeft gedaan voor mij, geïnvesteerd heeft in mij en ik achteraf wellicht liever had dat ze dat niet gedaan hebben - omdat hun cadeau wellicht eerder een last wordt dan iets dat mij verblijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een hekel te hebben aan mezelf omdat ik het krijgen van cadeaus wil beantwoorden met blijdschap en dankbaarheid en lachende gezichten voor me wil zien staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf te veroordelen dat ik maar niet tot de kern kom van het probleem en mezelf hiervoor vergeef.

----

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf te definiëren als een chagrijn en ondankbaar wanneer ik een cadeau krijg dat geen praktisch nut heeft voor mij of welke ik 'zonde' vind van het gespendeerde geld/tijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf te veroordelen omdat ik het idee heb dat ik anders ben dan anderen doordat ik het spel van geven/blijdschap niet speel - terwijl ik me niet kan voorstellen dat anderen niet met dezelfde problemen worstelen als ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf te veroordelen als een slecht/koppig/ondankbaar mens, omdat ik een beeld in mijzelf zie waarbij mensen blij en dankbaar reageren als ze een cadeau hebben gekregen - maar het in feite geen zak aan vinden en alleen zo reageren om de ander gelukkig te maken en ik die innerlijke wroeging die zij moeten ervaren zie als niet bestaand en mezelf hierdoor ben gaan zien als de vreemde eend in de bijt.

----

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om niet te zien dat ik er zwaar aan til dat ik sommige cadeaus niet tof vind of leuk omdat het mij pijn doet om te zien dat als iemand enthousiast is over zijn eigen cadeau dat ik dat 'feestje' moet verpesten en hun 'de ervaring van hunzelf niet gun' ipv te zien dat ik mezelf bezwaard voel omdat ik hun 'energie-party' verpest door niet aan hun 'verwachtingen' te voldoen en mijzelf dit kwalijk neem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om van mezelf te verwachten dat ik mezelf dankbaar, enthousiast laat reageren wanneer ik een cadeau krijg, omdat ik hiermee voldoe aan de verwachtingen en mezelf niet opgelaten of bezwaard voel omdat ik dat echt niet ervaar.

----

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en toegelaten heb om in overweging te nemen dat ik ooit eerder geprobeerd had om een duur cadeau dat ik kreeg zo dergelijk te manipuleren dat ik wel hetzelfde cadeau kreeg maar een andere versie - om te zien of ik dit voor elkaar kreeg en omdat ik het spelletje dat ik kreeg naar mijn inziens te kinderachtig was voor mij - maar waarbij ik het cadeau 'bijna niet meer kreeg' omdat ik zo 'negatief' was erover - maar het wel graag had willen hebben.

----

Check deel 2 hier!




Cadeaus? Nee liever niet! - Deel 1 [Dag 188] Cadeaus? Nee liever niet! - Deel 1 [Dag 188] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 10/05/2014 Rating: 5