Oplicht worden [Dag 202]

Cult Scam Een lange tijd geleden ben ik opgelicht. Ik wilde op Ebay wat kopen, maar deze keer ging het anders.

Op Ebay kon je altijd spul kopen, maar je had ook privatelistings. Dit was dan alleen bedoeld voor bepaalde mensen. Ik had een mail gestuurd en deze persoon zei dat ik Ebay er niet voor hoefde gebruiken maar we konden het zelf wel afhandelen. Ik maakte 800 euro over voor 4 telefoons.

Ik kreeg toen een mail dat die persoon 2 telefoons teveel had gestuurd en het pakket had tegen gehouden en of ik nog eens 400 euro wilde bijleggen. Ik kreeg al een wat naar gevoel erover - maar 'ik vertrouwde erop' dat het goed kwam. Toen die gast weer een mail stuurde voor extra geld liet ik het erbij. Ik schakelde de politie in maar ze konden niets voor me doen. Dit geld was overigens verstuurd via Western Union. En het blijkt dus dat zij helemaal geen legitimatie vragen op het moment dat het opgehaald wordt. Slecht geïnformeerd, een maand depressief omdat ik niets kon doen aan de consequenties, en zag ook dat  - ik - die jongen die alles wist van het internet en online handelen gewoon opgelicht kon worden. Het domme ervan is dat ik het IP-adres had gecontroleerd..
"Naja er zal wel een reden zijn dat hier een land uit het Oostblok weergegeven wordt. Misschien een proxy?" Ik vond het echt heel erg dat ik besodemieterd was. En ik kon daarna ook mijn verkoop-taken niet meer naar behoren uitvoeren en moest dus ook opzoek naar een andere baan.

Uiteindelijk had ik zelf die telefoon gekocht en heb hem uitgeleend. Deze telefoon was toen bij het dansen van deze jongen gegapt. We spraken af.. Je betaalt me 500 euro. Uiteindelijk heb ik hier nooit wat van gezien hoewel ik hem vaak nog gesproken heb en we gingen veel met elkaar om. Het was een jonge jongen, maar ja hij had ook niet veel geld. Hij deed wel altijd zijn best naar mijn idee en heeft me later ook wat kleren gegeven, wat zeker niet dat bedrag is, maar uiteindelijk na heel wat jaren er toch op de wachten heb ik het losgelaten.

Ik had daarna een nieuwe telefoon gekocht met een abonnement. Ik zat wel nog 1.5 jaar vast eerst aan het abonnement van die oude telefoon dus heb 1.5 jaar met een oud kreng rondgelopen. Binnen 3 maanden werd ook deze telefoon gestolen van mij bij het dansen. Iedereen kende mij bij het dansen en ik was 'gerespecteerd'. Ik flipte hem toen, omdat ik ook dacht dat mijn goud gestolen was, maar het was 'alleen maar' mijn telefoon. Ik deed het toen maar rustig aan, want ja, ook de politie kon er niets mee.

Ergens vorig waar wilde ik een spel kopen via markplaats. Ik heb geld overgemaakt. €25.- Maar kreeg nooit wat. Aangifte gedaan, maar de politie kon niets doen. Terwijl het gewoon overgemaakt is naar een Nederlandse bankrekening.

Hiernaast speel ik een spel. Ik heb een jongen toen '450 HP' geleend. Dit is zeg maar een currency die we in het spel gebruiken. Reken 20 dollar cent per HP en je weet de waarde. Er werd een berichtje toen achtergelaten dat hij gehackt was, maar dat was al de tweede keer. Nu was alles weer weg en stopte hij met het spel. Tot nu toe heeft die nog niet gereageerd en ben ik bang dat ik weer opgelicht ben.

Ik stel me dus daarom de vraag... Waarom wordt er steeds bij mij gestolen? Met daarin andere vragen als: 'vertrouw ik mensen teveel?' 'heb ik de situaties gecreëerd middels 'karma'? M.a.w. ik zoek naar een persoonlijk verband. Het zijn leer momenten dat zeker, maar je gaat je steeds afvragen van hoe of wat. Want ondanks ik weet dat de wereld beroerd is en dat dit de normaalste orde is van de dag, is er iets in mij waardoor ik het nog wel persoonlijk neem.

Daarnaast stel je je andere vragen zoals 'hoezo kan de politie zelfs niets doen met een NL-rekeningnummer?' Hoezo mogen de gestolen mobiele telefoons niet mondiaal geblokkeerd worden? Hoe kan er nog steeds anoniem geld opgehaald worden? Al deze zaken doen je niet alleen afvragen hoe criminaliteit altijd beloond wordt, maar ook hoe het kan dat mensen moedwillig blootgesteld worden aan dit soort abusievelijke misbruik/oplichting? Dit kan en zou niet mogen.

Natuurlijk snap ik dat die mensen die dat doen dit doen vanuit hun overlevingsdriften, waarbij ze mensen gewoon oplichten voor de kost. Wannabe-gangsters die lopen te patsen in hun auto's, zonder zelf ooit geïnvesteerd te hebben OF zoveel geïnvesteerd hebben dat ze dit uit wanhoop doen OF dat ze gewoonweg zelf niet kunnen investeren.

En natuurlijk in de emoties toentertijd was ik furieus, want ze fuckten met mijn welzijn (fysiek en geestelijk), maar daarentegen staat ook weer het begrip van de situatie en dat men zichzelf moet indekken.

Wil iemand iets lenen of overeenkomen? Schriftelijk bevestigen of Onderpand vragen. Maar dat is mij nooit echt geleerd en heb ik door schade en schande nu maar weer eens gezien dat dit ondanks 'niet mijn voorkeur heeft' er niets anders opzit dan dit toch in elk aspect van mijn leven door te voeren.

Ik zie ook dat mijn ouders een aantal keer opgelicht zijn door te goeder trouw zijn. Op een of andere manier is deze uiting een 'fijne uiting', maar schadelijk in vele situaties.

Er heeft ooit een oplichting plaatsgevonden bij mijn ouders waar ik ontzettend boos over geworden ben. Dit was door een aannemer en ik was denk ik 15 jaar. Dit ging om bedragen waar je misselijk van werd en ik kon niet begrijpen dat zij geen aangifte of überhaupt iets ondernomen hebben om het terug te krijgen. Ik bedoel... Het bedrag was ongeveer ter hoogte van mijn Jaarloon toen ik nog een baan had en dan niet te spreken over alle schade die er nog bij kwam en nieuwe mensen die zij moesten inhuren.

Dit zijn niet zulke leuke verhalen om te vertellen en deze worden altijd stilgezwegen, omdat dit te intieme zaken zijn. Maar ik vind juist dat je best mag praten over wat jou overkomen is, zodat mensen hiervan kunnen leren en ook begrip hebben voor jouw situatie.

Ik zal hier een mindconstruct van maken, omdat ik zie dat hier en daar toch wat energetische wortels zijn geschoten die ik niet heb kunnen verwerken. Want ik ben nog steeds kwaad, en vooral 'op mensen die moedwillig schade toebrengen'.


-Ouders opgelicht (gebeurtenis)
--Ik voel me machteloos (emotie)
--- Waarom hebben ze mij hier niet bij betrokken? (buitengesloten/emotie/inferioriteit)
---- Ik fix dit wel even! (fixen/gevoel/superioriteit)
--Ik ben boos (emotie)
---Hoe kan dat nou? (clueless/emotie)
----Waarom zijn jullie zo dom? (schuld/emotie)
----- Ga dan naar de politie! (veroordeling/emotie)
------ Ik zal persoonlijk naar hem toe gaan en hem in elkaar tikken (fixen/gevoel/superioriteit)
--Voel voor mijn ouders verdriet (betrokkenheid/liefde/gevoel)
--- Ik wil ze helpen (wil/ambitie/gevoel)
---- Kan ik het wel oplossen? (twijfel/ouder-kindrelatie/buitengeslotenheid/emotie)
----- Projecties over de impact op hun mentale leven (projecties over verslechtering/emotie)
-- Als ik die gast tegenkom ga ik dit rechtzetten (daadkracht/fixen/rechtvaardigheid/gevoel)
--- Zou die überhaupt hiermee gezeten hebben? (geprojecteerde verrechtvaardigen /kwaad/ongeloof/emotie)
---- Vuile alcoholist (veroordeling/emotie)
----- Projectie over hoe het mijn moeder zou kunnen helpen bij het krijgen van het geld (fixen/gevoel)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om de gebeurtenis op in mijn 15e levensjaar waarbij ik indirect betrokken was een impact te laten hebben op mijzelf waarbij ik 15 jaar na dato nog steeds mezelf opgefokt voel en nog steeds de situatie wil richting geven maar nog niet gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf machteloos te voelen over/in de oplichting van mijn ouders terwijl ik weet dat de situatie richting gegeven moet worden en dat wij hierdoor een moeilijker leven krijgen en mijn vader meer overuren moet draaien en zichzelf verder in de puinhoop werkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf buitengesloten te voelen in de situaties met mijn ouders waarbij ik vond dat zij hun ware interne leven verborgen hielden voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een energie toe te kennen met een negatieve valentie door het niet betrokken zijn of niet genoeg betrokken zijn in de situatie zoals ik dat graag had gewild.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf inferieur te voelen aan mijn ouders als het gaat om betrokkenheid en mezelf veroordeeld voel door mijn ouders van mijn 'in capaciteit' om om te gaan met situaties vanwege mijn leeftijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om de situatie te willen gaan fixen en hier een positieve valentie te geven aan de energie die ik ervaar als 'daadkracht' 'opstaan' 'opkomen' voor mijzelf of voor mijn ouders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een positief gevoel toe te kennen aan mezelf doordat ik de situatie heb willen fixen voor mezelf en mijn ouders hierdoor trots te maken en hun relatie naar mij zouden gaan heroverwegen in termen van betrokkenheid en hun visie met betrekking tot mijn perceptuele onvolkomenheid in begrip or oplossing vermogen of volwassenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf superieur te voelen in het idee dat ik de situatie voor mijn ouders zal gaan fixen en mezelf inbeeld dat door het te fixen van het probleem ik 'meer' wordt dan wie ik ben of in ieder geval wordt beschouwd door mijn ouders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om boos te zijn dat mijn ouders opgelicht zijn waarbij ik boos ben op de persoon in de kwestie evenals boos ben op mijn ouders voor het hun laten bepiepelen door die persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf clueless te voelen/ervaren toen mijn ouders waren opgelicht en geen raad wist met de situatie en hoe ik hiermee moest omgaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een negatieve energie toe te kennen aan het punt dat ik mezelf weleens clueless voel of heb gevoeld en mezelf hierdoor ervaar als inferieur en niet wie ik moet zijn als oplossingsgerichtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een negatieve emotie te koppelen aan de gedachte van hoe het precies kan zijn dat mijn ouders zijn gepiepelt en door deze cluelessness mezelf dit persoonlijk op te laten vatten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mijn ouders te veroordelen van domheid en hen de schuld te geven dat de situatie is ontstaan door onzorgvuldig gedrag/impulsief gedrag vanuit mijn ouders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een negatieve emotie te koppelen aan de veroordeling van mijn ouders dat zij dom zijn en mezelf hier slecht over te voelen evenals de veroordeling vast te houden dat zij dom zijn of onbekwaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mijn ouders te veroordelen dat zij niet naar de politie gegaan zijn en aangifte hebben gedaan van oplichting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een negatieve emotie te koppelen aan het feit dat mijn ouders nooit naar de politie gegaan zijn of getracht hebben de situatie aan te pakken of te 'verrechtvaardigen'.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om de situatie van oplichting te willen fixen door bij die man langs te gaan en hem in elkaar te tikken/op zijn bek te slaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een positief gevoel te hebben en te koppelen aan het persoonlijk naar die man toe te willen gaan en hem in elkaar te tikken/op zijn bek te slaan/te verpulveren/hem tot zijn knieën te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf superieur te voelen in en als mezelf omdat ik een scenario voor me zie waarbij ik de man in elkaar ga slaan als 15 jarige jongen en hem tot zijn knieën breng en hij zijn excuses aanbiedt aan mijn ouders en het geld teruggeeft en niet in te zien dat dit gevoel van superioriteit gebaseerd is op de wanhoop en boosheid die ik in mezelf heb ervaren waarbij ik mijn ouders gedwongen zag op hun knieën terwijl ze 'niets fouts' hebben gedaan maar wel zijn beflikkerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf betrokken te voelen bij mijn ouders hun verdriet en dit als blijk wil opvoeren van mijn betrokkenheid bij de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mijn ouders hun verdriet te voelen en hiermee denk dat dit een blijk is van mijn liefde voor hun en hun mentale als fysieke welzijn in en als mij ben gaan zien als een graadmeter voor mijn eigen mentale en fysieke welzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een positief gevoel te koppelen aan het voelen van het verdriet in en als mijn ouders en hierdoor te denken/voelen dat wat ik voel/denk een werkelijke expressie is van betrokkenheid en liefde en niet in te zien dat dit slecht eens referentie is voor mezelf waarin ik laat zien dat ik zie dat ik ook indirect betrokken ben in hun verdriet en dit een negatieve impact zal hebben op mijn leven en levensverwachtingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om de wil om mijn ouders te helpen te ervaren als iets vooruitstrevends en niet in te zien dat ik mezelf het punt van 'wil' groter heb gemaakt dan wat het werkelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om de wil om mijn ouders te helpen te definiëren of te koppelen aan mijn persoonlijke ambities.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een positief gevoel te ervaren en te koppelen aan de wil om mijn ouders te helpen en dit te rechtvaardigen door in mezelf te zeggen dat dit hoort bij kinderen die hun ouders willen helpen of hun ouders lief hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf af te vragen of ik mijn ouders wel kan helpen en hierbij twijfel toe te staan in en als mijn leven in relatie tot wat ik wel kan en niet kan zonder dit praktisch onderzocht te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf af te vragen of ik mijn ouders wel kan helpen vanuit het kader van een ouder-kind relatie waarbij ik volwassen tot meer in staat zie dan ik mezelf als kind, of waarbij mijn ouders tot meer in staat zijn dan ik als kind, als hun kind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mezelf af te vragen of ik mijn ouders wel kan helpen en mezelf buitengesloten te voelen van de informatie die ik nodig heb om een goede assessment te kunnen maken of ik mijn ouders wel kan helpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een negatieve emotie te koppelen aan het afvragen of ik mijn ouders wel kan helpen en hierdoor mezelf in feite al niet meer de voordeel, maar juist het nadeel van de twijfel te geven en nooit dit richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om projecties te maken in mijn hoofd over een verslechterde situatie over het gevoelsleven van mijn ouders waarbij ik hun waardigheid en zelfvertrouwen aangetast zie en hen zichzelf als onmachtig/kansloos te zien en zichzelf vaker over hun heen laten lopen ondanks dit niet oké is of zelfs nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een negatieve emotie te ervaren en te koppelen bij de projectie die ik heb gecreëerd waarbij het mentale leven van mijn ouders is aangetast en de fragiliteit van hun zelf als leven verder aangetast zie wat negatieve emoties in mij oproept omdat ik zie dat dit niet oké is en nooit zo zal mogen zijn maar zie als een reel scenario.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om te denken dat wanneer ik die gast tegen kom ik dit recht ga zetten en hierbij een gevoel van daadkracht te ervaren of deze actie als daadkracht te bestempelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om te denken dat als ik die gast tegen kom ik de situatie kan fixen door hem aan te spreken en mezelf te laten gelden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om te denken dat als ik die gast tegen kom dat ik de situatie kan gaan verrechtvaardigen en rechtvaardigheid kan manifesteren zonder überhaupt te weten welke dingen ik precies zou gaan doen of denk dit voor elkaar te kunnen krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een positief gevoel te hebben bij de gedachte dat ik die gast ooit eens tegen kom en mezelf de situatie te laten fixen en hierbij een gevoel krijg dat ik iets fundamenteels kan doen dat de situatie kan veranderen/rechtvaardigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om erover na te denken of die überhaupt hiermee gezeten heeft en een stille hoop heb dat hij ook snapt naar een oplossing voor de situatie en dat hij zich al die jaren schuldig en klote heeft gevoelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om erover na te denken of die überhaupt hiermee gezeten heeft en mijn kwaadheid op de situatie af te laten hangen van zijn respons en zijn persoonlijk verhaal waarbij ik alsnog, ondanks zijn situatie, snak naar rechtvaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om erover na te denken of die überhaupt hiermee gezeten heeft omdat ik ongelovig ben dat zo'n situatie jou als persoon als integriteit niet aantast op een substantieel niveau waardoor men geen enkele wroeging ervaart en dit de situatie voor mij zal omdopen tot een situatie waarbij ik  in een positie zit waarbij ik nog geen weet heb van hoe ik omga met mensen die geen wroeging hebben en reeds aangetast zijn op zon dergelijk niveau dat zij het leven zelf niet meer waard kunnen zijn in dit leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een emotie te ervaren bij het denken of die überhaupt hiermee gezeten heeft omdat ik mezelf geen raad weet wanneer deze situatie totaal geen impact heeft op een persoon en ik niet weet hoe ik nog om kan gaan met dergelijke mensen zonder hen als minder te beschouwen in en als mijn leven en deze verontrustende vooruitzicht zie als onwenselijk in en als mijn leven of ieder zijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om hem een vuile alcoholist te noemen en hem hiervoor te veroordelen en hiermee zijn gedrag wijdt aan zijn alcoholisme wat ik inherent week gekoppeld heb aan een emotieve staat van kleinzieligheid en alle verwijzingen die ik heb naar een alcoholist aan hem toeken en hem hierdoor veroordeel als minderwaardig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een emotie toe te kennen aan de situatie en mijn kwaadheid te uiten door te schelden en hem een vuile alcoholist te noemen en hiermee zijn waardigheid in en als mij reeds probeer te verwijderen dat ik hem standaard toeken als een levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een gevoel te hebben bij de projectie dat het geld mijn moeder nu erg zou helpen en hierbij projecteer dat zij mij dankbaar zal zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om een projectie te hebben dat ik de situatie kan fixen en hierdoor mijn moeder help met het geld dat hij ons eigenlijk tegoed moet doen.

Wanneer en als ik zie dat ik mezelf buitengesloten voel of niet de informatie heb om te bepalen of ik een bijdrage kan leveren aan een situatie, stop ik mezelf en adem ik,  ik zie en realiseer mij dat door het niet vragen of aangeven dat ik extra informatie nodig heb om te kijken of ik van dienst kan zijn of een bijdrage kan leveren zal leiden tot het gevoel van buitengeslotenheid en ik zaken op eigen houtje wil gaan onderzoeken om de situatie en deze emotie voornamelijk in en als mezelf richting te geven.

Wanneer en als ik zie dat anderen geen moeite doen of intentie laten zien dat zij situaties willen richting geven of al het mogelijke ondernemen en hierdoor het heft zelf in handen te willen nemen, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat ik hierbij de situaties probeer te compenseren door verantwoordelijkheid te nemen voor dingen die niet mijn persoonlijke verantwoordelijkheid zijn en waarvan ik inzie/inschat dat deze mensen perfect de verantwoordelijkheid kunnen verzorgen in en als hunzelf.

Wanneer en als ik zie dat ik fantaseer over de impact die het niet nemen van verantwoordelijkheid door mensen in hun eigen situatie en mezelf hierdoor klote voel of verdrietig en hun verdriet/misère ervaar als dat van mezelf, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer me dat dit zal leiden tot compensatie gedrag en beïnvloeding van mijn eigen mentale welstaat en hierdoor mezelf kleineer tot een slaaf van de verantwoordelijkheden die mensen niet genomen hebben en de consequenties door het niet nemen daarvan ervaar/zie/ als een consequentie voor mezelf, zonder dat dit werkelijk mijn persoonlijke consequentie is of iets waar ik in werkelijkheid verantwoordelijkheid voor zou moeten dragen.

Wanneer en als ik mezelf zie dat ik mensen uitscheld of fantaseer of hun eigen gemoedrust ten opzichte van een situatie waarvan zij de beginner/instigator zijn, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat ik nog geen antwoord heb gecreëerd voor het omgaan met mensen die er met de pet naar gooien en geen enkel valide reden hebben om te doen wat ze doen, behalve uit pure egoïsme/onbetrokkenheid en dat dit een punt is dat ik verder moet uitwerken omdat ik anders altijd in gevangenschap zal zijn van hen die nergens om geven en alle situaties alleen kan benaderen vanuit het perspectief dat mensen dat wel doen.

Patroon: Het willen oplossen van onrechtvaardige situaties waar mijn ouders mee te kampen hebben.

Wanneer en als ik mezelf zie in een positie waarbij ik situaties wil oplossen voor mijn ouders die onrechtvaardig zijn en hun tot slachtoffer maakt in mijn gevoel en misère zal brengen in hun gemoedsrust, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat ik onmogelijk de verantwoordelijkheden van twee mensen of een ander mens voor mijn konto kan nemen waarbij zij hun stem niet verloren zijn maar patronen uitleven welke de situatie heeft doen laten ontstaan of waarbij zij hun lessen moeten leren uit deze patronen, ik zie en begrijp dat ik dit nooit voor hen kan realiseren maar wel mijn eigen lessen kan leren uit de patronen die ik loop en de reacties die ik heb naar mensen hun patronen of reacties.
Oplicht worden [Dag 202] Oplicht worden [Dag 202] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 11/16/2014 Rating: 5