Mensen als Robin Ketelaars en wat je ermee aan moet... [Dag 206]

Vandaag kwam ik langs een artikel van een oude 'bekende'. En hoewel ik al langer met het idee heb rondgelopen om wat over de situatie te schrijven, heb ik mezelf stil gehouden.
Desteni Cult Truth Hurts

De desbetreffende artikels kun je vinden op:

Je kunt de term basisinkomen ook misbruiken voor eigen gewin zoals via ems elf destini (01-07-2013)
De parasieten van internet: is het een samenzwering? (04-09-2013)
[day minus 2] see you later bernard (13-10-2013)
Valse profeten van het basisinkomen (12-12-2014)

Waarom ik mij stil gehouden heb heeft verschillende redenen gehad. (1) ik had een reactie van woede, (2) ik heb angst voor (re)-targetting, (3) 't geloof dat mensen automatisch tot bezinning komen, (4) het is niet hoe ik mezelf durf te uiten, (5) ik zag geen oplossing voor de situatie.

Maar ik besluit vandaag mezelf te confronteren met dit punt met een stille hoop dat het ergens iets veranderd ten goede voor iedereen.

Op 15 juli 2013 had Bernard Poolman een artikel geplaatst: Day 453: The BIG Scam and Robin. Daarin wordt een korte samenvatting gegeven van de situatie omtrent onze interesse in de de Basic Income Grant (oftewel het basisinkomen) en Dhr. Robin Ketelaar (wie zichzelf heeft proberen neer te zetten als een autoriteit m.b.t. het B.I.G en hierna naar verwezen zal worden als Robin)

Uit de publicatie-data kun je opmaken dat Robin bezig was met een offensief tegen 'ons'. Hij haalt deze informatie van andere websites die hun leugens en aannames ook weer verzamelen bij anderen websites. Geen van deze mensen heeft OOIT deel uitgemaakt van ons als 'kern-groep' en fabriceren lasterlijke uitspraken die alleen één doel voor ogen hebben: het schaden van de groep en haar reputatie. De uitspraken worden overigens dergelijk slim geconstrueerd dat elke lezer met 'een logisch denkpatroon' hierdoor angst creëert en naar deze angst wil handelen.

Uiteraard hebben geen van deze 'haters' of 'tegenstanders' werkelijke claimen die gebaseerd zijn op de werkelijke gang van zaken en bijv. hun werkelijke motivaties delen waarom zij doen wat zij doen. Zo lees je niet dat:
  1. sommigen betaald worden om ons ten schande te maken
  2. sommigen veel voordeel halen uit hoe de wereld ongelijkheid nu werkt
  3. sommigen vanuit religieuze redenen ons niet 'mogen accepteren'
  4. sommigen hun eigen waanbeelden en illusies in stand willen houden (zoals YT-gebruiker: DesteniTruth die zich na een jaar van aantijgingen publiekelijk onthulde als de reïncarnatie van Jezus (helaas zijn de video's verwijderd door de gebruiker))
  5. sommigen hun fan-base willen vergroten en angst willen verspreiden
  6. sommigen niet de capaciteit hebben zich te verdiepen in datgene dat hen niet als kind is opgedragen vanuit de opvoeding
  7. velen complottheoretici zijn
Uiteraard ligt het in het verwachtingspatroon dat wanneer men op zijn/haar tenen getrapt wordt of geconfronteerd worden met hun oneerlijkheid zij in eerste instantie 'oorlog willen gaan voeren'. Dat is namelijk het patroon van de mensheid. En uiteraard deed Robin dit ook. We ontvingen vervelende berichten van hem en hij publiceerde artikels op zijn website wat niets minder is dan opzettelijke Laster en Smaad. Het feit dat hij een artikel met valse informatie en aannames in het Engels en het Nederlands publiceert getuigt de opzettelijkheid ervan.

Graag wil ik nog enkele andere voorbeelden betreft Robin geven:

Op 17-07-2013 heeft Robin op een 'mysterieuze' wijze een van onze Facebook groepen qua instellingen weten te wijzigen.

Robin Ketelaars BIG Gevaar

Na het overlijden van Bernard ontvingen we een bericht dat 'net wanneer hij Bernard 'had' Bernard 'er vandoor ging'. Een zelfde opmerking maakte hij in twee van zijn artikelen. (1) en (2). Helaas heb ik geen screenshot gemaakt van zijn opmerking die los stond van de artikelen.

Gedurende de tijd daarna heeft hij ook nog geen progressie gemaakt, en laat wederom van zich horen dat de hoedanigheid van zijn 'psychische toestand' weergeeft:


Nou zou je je kunnen afvragen of wat gepubliceerd was door Bernard ook geen Smaad betrof. Want het is wel zo dat de naam van Robin daar aangehaald wordt (net als in dit blog). Dit vond ik een lastig punt, want ik wist van mezelf dat als Robin zich zou verweren met het argument dat dit Smaad was dat ik me gevoelsmatig met hem kon identificeren. Ik bedoel.. het zou wel degelijk een effect kunnen hebben op zijn carrière en dat is niet 'leuk'.

Na het lezen van het artikel dat ik vandaag vond kan ik met zekerheid zeggen dat het schrijven van Bernard geen smaad is. Strafrecht Art. 261 en Strafrecht BES Art. 273 zegt:
3. Noch smaad, noch smaadschrift bestaat voor zover de dader klaarblijkelijk heeft gehandeld in het algemeen belang of tot noodzakelijke verdediging.
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Day 453: The BIG Scam and Robin
Want ondanks de duidelijke toon van het artikel van Bernard kunnen we ook achteraf alleen maar concluderen dat er puur gehandeld is vanuit het algemeen belang en dat mensen 'met werkelijke reden' gewaarschuwd moesten worden voor personen als Robin.

Daarnaast kunnen we ook direct vaststellen dat Robin zich WEL schuldig maakt en heeft gemaakt aan Laster en Smaad. Laster omdat er herhaaldelijke valse informatie wordt verspreidt, waarvan aantoonbaar is dat het valse informatie betreft. En Smaad ondanks dat Bernard kort na het schrijven van zijn artikel is overleden.

Zoals we kunnen stellen is er geen woord gelogen aan het artikel van Bernard. En zijn mensen zoals Robin die niet handelen in het algemeen belang ongeschikt voor een leiders-positie.

Nu is het niet de bedoeling om met dit schrijven Robin in een hoek te drukken, echter voel ik me genoodzaakt ons als groep en als mens te beschermen. Er wordt naar mijn mening veel te weinig gedaan of opgestaan tegen mensen die handelen vanuit een geheime agenda. En ik vind het jammer dat mensen zich (ondanks de 'logische' reactie van verdediging) hatelijk blijven en niet iets met de informatie doen om zichzelf werkelijk te veranderen, zodat ze wel te vertrouwen zijn.

Ik hoop zelf met dit stuk een bijdrage te leveren aan het begrip omtrent de situatie met Robin en de lezers van zijn blog te waarschuwen voor de informatie die hij verspreidt.

Verder wil ik me in dit blog toeleggen op mijn persoonlijke proces, omdat dit punten opent welke richting moeten krijgen.

(1) Ik had een reactie van woede.

Mensen die 'mij' tegenwerken in het behalen van doelen, mag ik niet. Maar ik word woedend wanneer ik zie dat iemand zich ten koste van anderen omhoog probeert te werken. Ik word woedend wanneer ik informatie zie dat niet klopt. Ik word woedend omdat (5) ik geen oplossing zag voor de situatie.

(2) Ik heb angst voor (re)-targetting.

Dit is eigenlijk vrij te vertalen naar 'pesten en terroriseren'. Ik vind mensen die handelen in wraak eng, echter ik zie dat ik ook in wraak heb willen handelen in den beginne omdat hij een gevoelige snaar raakte en wist dat de opmerkingen niet de werkelijkheid weergaven. En hierdoor had ik voor mijn gevoel maar 2 keuzen: 'Niets doen' of 'Opstaan'. Echter dit opstaan voor mijzelf en vanuit mezelf is iets (4) dat ik niet durf te uitten. Althans 'het opstaan' wel, maar de consequenties zijn vaak dat het de situatie intensificeert. En ik zie (5) geen oplossing voor de situatie wanneer dit zou gaan gebeuren.

(3) 't Geloof dat mensen automatisch tot bezinning komen.

Er zijn twee scenario's denkbaar wanneer de 'energie' op is. Óf men realiseert zich wat er moet veranderen óf men gaat de energie opnieuw voeden. Ik zie in mezelf dat ik dit geloof ook in mezelf accepteer, zodat ik mijn 'doen' van 'niet handelen' kan verrechtvaardigen. Ik leef een diepe en intense angst voor mijn overleving en de kwaliteit daarvan. En ik zie dat ik mezelf laat beïnvloeden door het idee dat ik geen macht/invloed heb over de werkelijke acties van anderen. Ik ben afhankelijk van hun 'wil' daarin en zie mezelf in een positie waarbij die wil ontbreekt en er maatregels getroffen moeten worden om mezelf te beschermen. Maar in hoeverre ben ik dan nog veilig? En ik zie dat ik onvoorbereid ben voor het moment dat men mij 'echt' zouden willen elimineren. En het geloof van de automatische bezinning voedt ook de hoop dat ik mezelf nooit met deze vraag moest gaan confronteren.

Als ik dan ook kijk naar de titel van dit blog en hoe ik zelf ben in de situatie, zie ik dat ik mezelf wel het meest beoordeel/veroordeel als een zielig figuur - omdat ik beter weet en daarna moet handelen. Maar dit projecteren op andere mensen, waarvan je ziet dat ook zij niet handelen in zelf-eerlijkheid.

Laat ik stoppen met mezelf te veroordelen en laat ik mezelf nu eens leven zoals ik weet dat ik dat kan.

Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om woedend te worden op mensen die ons tegenwerken en mezelf daarin verloren voelde door het niet kunnen zien van een oplossing wat betreft hun reacties.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om woedend te zijn op mensen die zich ten koste van andere mensen zich omhoog proberen te werken en hun reacties niet inzien of werkelijk richting geven.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om in woede te reageren wanneer ik mensen informatie zie aanhalen welke niet klopt en geschreven zijn vanuit een oogpunt van tegenwerking en het niet kunnen handelen in de realiteit met werkelijke informatie of persoonlijke feedback over hen als persoon.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om woedend te worden op mensen die mij confronteren met een situatie waarin ik niet zie wat de oplossing ervoor is of een situatie waarin ik 'los ga' en de beschermende elementen die ik heb ingebouwd in mijn persoonlijkheid in conflict zijn met wat ik daadwerkelijk zou moeten doen om te komen tot een oplossing.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om niet in te zien dat voor elke situatie waarin ik reageer in woede ik mezelf heb leren onderdrukken waardoor ik nooit een oplossing heb kunnen vinden voor mezelf in en als de reactie van woede.
Ik vergeef mezelf dat ik niet toegestaan en toegelaten heb om in te zien dat ik een reactie heb van woede welke ik projecteer op iemand anders of iets, terwijl de reactie is naar mezelf en dat ik woedend ben op mezelf voor het niet creëren van oplossingen of het niet inzien van oplossingen voor mezelf in en als de energie van woede.

Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om angst te creëren voor persoonlijke targetting met als doel om men's persoonlijke gram te halen of zijn/haar uiting te rechtvaardigen.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om in angst te zijn voor mensen die reageren vanuit wraak en hierdoor ook een angst leef naar mezelf door het zien dat ik ook soms nog steeds wil handelen vanuit wraak.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om problemen te hebben met de confrontatie met mensen die een gevoelige snaar raken met als doel mij opzettelijk pijn te doen en niet mij direct daarmee te assisteren in de verwerking daarvan.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om mezelf zwak te voelen of als zwak te zien voor het hebben van gevoelige snaren en verlang naar het niet hebben van gevoelige snaren en mezelf daarin beter, gelukkiger, fijner, superieur te ervaren.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om wanneer iemand een gevoelige snaar heeft geraakt mezelf stil te houden en hen in hun 'waarde te laten' en niet voor mezelf op te staan en hierdoor hun automatisch boven mij plaats wat woede, onbegrip en zelfs haat tot gevolg zou hebben, ongeuit, maar wel bestaand in en als mij.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om mezelf niet te durven uiten in en als gelijkwaardigheid van het leven uit angst de situatie verder te laten escaleren en het doelwit te worden van pesterijen of terrorisme vanuit deze personen.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om boos te zijn op mezelf en teleurgesteld te zijn in mezelf voor het niet vinden van 'de manier' die wel werkt in situaties en waar ik mezelf neer bij kan leggen als ik in een situatie verkeer waar normaliter mijn reactie woede/haat is en mezelf te haten voor het niet inzien van wat ik daadwerkelijk moet realiseren/inzien om tot een oplossing te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om mijn 'niet handelen', mijn 'niets doen' te zien als een valide uiting van mezelf en mezelf hiermee denk uit de confrontatie te brengen zonder in te zien dat ik nog steeds in en als het vraagstuk van de confrontatie leef.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om te doen alsof ik mijn 'niet handelen' verrechtvaardigd terwijl ik hier intern wel mee zit en hierdoor een uiterlijke vertoning van nonchalantheid of onaantastbaarheid te projecteren als persoonlijkheid.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om te denken dat ik geen macht/invloed heb over mezelf in deze situaties waarin ik geconfronteerd met boos makende zaken en dit altijd maar voor gezien houdt, terwijl ik intern verlang naar de realisatie van mezelf als de oplossing welke ik in en als mijn volledigheid ondersteun en kan leven.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om mezelf niet veilig te voelen in deze wereld en hierdoor mezelf te verstoppen achter een gordijn van woede en nonchalance en onaantastbaarheid in de wetenschap dat ik niet ben of mezelf uit in de volledigheid waarin en als ik besta en mezelf hierop veroordeel.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om angst te hebben voor mijn eigen veiligheid, welke een mentale veiligheid is evenals mijn fysieke veiligheid tegen mensen die kwaad willen doen.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om niet in te zien dat ik geen bereidheid heb om mezelf in fysiek mogelijke gevaren te brengen ten behoeve van slechts het principe van gelijkheid, daar ik niet inzie hoe mijn dood dan beschouwd kan worden in en als het oogpunt van 'het beste voor allen' maar alleen slechts kan fungeren als martelaar of boegbeeld wat in en als historie heeft uitgewezen geen enkel effect te hebben in en als het werkelijke begrip van en als en in de mensheid.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om te denken dat mensen tot automatische bezinning komen zonder in te zien dat zij alleen tot bezinning komen door het zien en leven van de consequenties van hun acties en hierdoor ik een vals beeld heb gecureerd over mensen en hun 'goedaardige aard' en het geloof van 'innerlijke gewaarwording' zonder consequenties wat gelijkstaat aan een predeterministisch programma en mensen die zich niet inzetten tot persoonlijke verandering nooit tot bezinning kunnen komen.

Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om mezelf te beoordelen en te veroordelen als een zielig figuur.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om mezelf te veroordelen en niets doe met de weet over hoe ik moet handelen en hoe ik tot oplossingen kan komen en deze kan integreren.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om andere mensen als zielige figuren te veroordelen om mijn eigen veroordeling van mij zelf niet te realiseren en niet te leren van de situatie.
Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om mensen te betichten van het handelen in oneerlijkheid en hen als zielige figuren te kenmerken en hierdoor oneerlijk handel daar ik zie dat ik ook niet in en als de eerlijkheid van zelf handel ongeacht hoe de situatie/punt van ons als individu verschilt.

Ik vergeef mezelf dat ik toegestaan en toegelaten heb om te denken dat het confronteren van personen met en als hun oneerlijkheid te werkelijke stap is die ik moet accepteren als een actie van mezelf en daarmee te negeren dat het niet alleen gaat om de confrontatie van mezelf met en als dat punt maar ook leer inzien hoe de confrontatie en de aanpassing van mijn gedrag/inzicht kan leiden tot het best mogelijke resultaat voor iedereen ten behoeve van onszelf als leven daar ik zie en begrijp dat een confrontatie op zichzelf niet voldoet om een punt werkelijk alleen te openen en te corrigeren.

Wanneer en als ik mezelf woedend zie worden op mensen stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat ik mezelf de vraag moet stellen waarom ik woedend word op mezelf en mezelf het inzicht moet verschaffen om te werkelijk te leren van de situatie ipv vast te houden en te hopen dat ik ooit automatisch mezelf tot bezinning breng.
Wanneer en als ik mezelf in angst zie voor pesterijen en terrorisme naar en jegens mijzelf en hierdoor geen actie onderneem, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en begrijp dat ik nog fungeer in principes als wraak en de constructen van energie zonder in te zien dat als ik verder durf te kijken naar het doel erachter ik tot bezinning en een oplossing kan komen om niet meer te leven in en als de angst voor een fysieke dood omdat als mijn dood leidt tot het beste voor iedereen dit het beste is voor iedereen en dus ook voor zelf.
Wanneer en als ik mezelf in angst zie voor intense situaties van energie en hierdoor besluit geen confrontatie aan te gaan, stop ik mezelf en adem ik, ik zie dat ik meer van mezelf verwacht dan mijzelf stil te houden en dat intense situaties mij altijd meer zullen leren over mezelf en eventueel zullen bijdragen aan de ultieme oplossing welke ik moet integreren voor en als mezelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik niet toegestaan en toegelaten heb om te zien dat ik mensen heb willen redden waarbij ik alleen gekeken heb naar hun zelf als mind zonder hunzelf als de werkelijke substantie waar te nemen welke leven is en hierdoor de pijn die ik projecteer in hun leven door de confrontaties van misschien mijzelf zie als ongewenst, maar hierdoor vergeet of negeer dat het niet hun mind is dat gered zou moeten worden, maar hunzelf als leven en alles als leven.
Ik vergeef mezelf dat ik niet toegestaan en toegelaten heb om in te zien dat ik mezelf als mind bescherm en hierdoor afbreuk doe op mezelf als leven en hierdoor hetzelfde handel in en als elk ander mens, zonder te zien dat het niet gaat om onszelf als mind, maar om onszelf als leven, hoe pijnlijk en confronterend het ook moge wezen in zekere momenten daar ik zie dat er altijd groei mogelijk is ondanks de situatie in eerste instantie uitzichtloos lijkt: I as life will always find a way.

Wanneer en als ik mezelf in angst zie voor de pijn die men creëert in en als de mind door een van mijn confrontaties en ik hierdoor mezelf in angst hiervoor zie, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en begrijp dat ik de mind herken en hierdoor dus ook men als leven kan zien en beschouwen waardoor ik mijn techniek en confrontaties dusdanig kan aanpassen dat ik spreek tot het leven en als het leven en niet tot personen als mind of mezelf als mind.





Mensen als Robin Ketelaars en wat je ermee aan moet... [Dag 206] Mensen als Robin Ketelaars en wat je ermee aan moet... [Dag 206] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 12/14/2014 Rating: 5