Koppijn van boosheid [Dag 233]

Tijdens een gesprek op het werk werd ik vandaag zo kwaad dat ik naderhand er hoofdpijn van had gekregen. Tijd om dit te onderzoeken.
Deze meneer had eerder gebeld zijn schade te vermelden. Vandaag belde hij om zijn rekening te claimen. Bij schades hanteren we altijd een protocol. Echter deze meneer had een van de stappen overgeslagen. Hij benoemde de prijzen van zijn nota, echter had hij niet eerst een offerte met ons overlegd. Ik vroeg hem daarom naar deze prijzen.


Ik telde de bedragen op... maar deze kwamen niet overeen. Deze meneer vernoemde wel het woord 'netto' prijzen, maar ik heb maar één definitie van het woord 'netto' in mijn vocabulaire en dat is mijn 'netto salaris'. Een netto prijs is dus de prijs die men betaald zonder btw. En bruto zijn de prijzen die we betalen. Om eerlijk te zijn heb ik nog nooit eerder iemand gehoord over bruto of netto prijzen en als zodanig ook geen 'ernst' gehad in de door mij gemaakte associatie.

`NETTOOOO` zegt meneer... ´als ik dat u nog moet gaan uitleggen...´ Ik raakte geïrriteerd door zijn houding.

Omdat we klanten zo snel mogelijk willen helpen, wilde ik ook geen probleem maken van het feit dat hij niet de juiste procedure heeft bewandeld. De schade was reeds verholpen. Om enigszins de procedure te herstellen - mocht deze man bijv. gecontroleerd worden achteraf - vroeg ik hem of hij wel een foto heeft gemaakt van de schade.

Dit had hij niet en werd kwaad. ´Je verdoet mijn tijd met dit bureaucratisch gebeuren. Je collega heeft daar niets over gezegd. Niet over een offerte of een foto. Ik wil alleen weten waar ik de rekening naar toe moet sturen.´ Normaliter proberen we ook bepaalde schades direct telefonisch af te handelen, en deze meneer had zo´n schade.

Ik zeg: "U heeft het glas reeds laten restaureren en dus.."
'Nee.. Ik heb het laten REPAREREN.. laten vervangen.' en deed nog meer uitspraken waarbij ik de vrouw op de achtergrond haar man hoorde bijspringen. Dit vind ik zelf altijd het irritants bij telefonisch werk, omdat je opeens tegenover 'meerdere mensen' staat die niets anders doen dan elkaars gedachten/gevoelens/emoties te versterken en het gesprek alleen maar moeizamer gaat verlopen.

Uiteindelijk had ik maar besloten om de rekening maar in te laten sturen. Tot een telefonische afwikkeling zou het niet komen. Ook was ik hierdoor van deze klant 'af' en moest juist veel meer moeite doen dan uiteindelijk de gehele bedoeling was... 'lekker puh!'

Tijdens het gesprek werd ik door het gebater van woorden en opmerkingen die ik als persoonlijk falen opnam even zwart voor de ogen voor een seconde. Een boel energie/elektriciteit kroop op van mijn solarplexus en centreerde zich in mijn hoofd binnen een aantal milliseconden. De impact hiervan ervoer ik als 'het even zwart worden voor mijn ogen'. En kunnen mensen wellicht misschien plaatsen als een explosief moment van 'witheet' worden.

Na het gesprek ging ik even roken, en haalde ik koffie. Ik had er koppijn van gekregen, maar zocht ook naar de support die ik aan mezelf kon leveren hierin. Natuurlijk had ik wel zin om te lopen zeiken over deze gast, maar anderzijds is het ook zo dat deze klant de juiste knoppen heeft weten in te drukken waardoor ik super veel energie ging creeëren. Dankzij hem kon ik gaan onderzoeken wat er in mij gebeurt, welke programma's er aanwezig zijn in mij, en hoe ik de situatie had kunnen verbeteren voor mezelf. Want ondanks alle leuke dingen en lieve dingen die nog gezegd werden aan de telefoon. Aan het einde van de dag heeft dit gesprek de meeste impact gehad op mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en toelaat om boos tw illen blijven op deze meneer en het persoonlijk te willen maken dat ik boos ben geworden en dit te zien als 'zijn' verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en toelaat om geen stappen te willen ondernemen om te veranderen ten opzichte van mijn ervaring omdat het ook de intentie is geweest van dhr om mij te kleineren en te lopen foeteren en het doordrijven van zijn 'zin' alles was dat op de agenda heeft gestaan en dit clasht met mijn intentie van het harmoniseren van de relatie en ik dit opvat als een persoonlijk falen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en toegelaten heb om te zien dat ik weerstand ervaar naar het veranderen van mezelf daar ik mijn eigen uitgangspunt een goed uitgangspunt vind en hierdoor denk afbreuk te doen op mezelf als uiting als ik mezelf zal veranderen, zonder te overwegen dat ik mijn relatie zal moeten veranderen naar mensen met een specifieke insteek/agenda ondanks dit als niet natuurlijk aanvoelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om mijn harmoniserende insteek te positiveren en een disharmoniserende insteek te veroordelen als slecht en onwaardig en te werken in termen van energie ipv met wat werkt en wat niet werkt.

Wanneer en als ik mezelf mijzelf als intentie insteek zie positiveren als wie ik ben en hoe ik relaties wil creeren, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat wanneer ik ga positiveren of aan het positiveren ben dat ik reeds in reactie ben en hierdoor het onmogelijk maak om te harmoniseren.

Door de lesgeving van deze heer betreffende de woorden netto en brutto veroordeelde ik mezelf voor het nog niet afronden van mijn wft-certificering. "Misschien had ik dan..." waren de woorden, waarbij ik een scenario voor me zag waarbij ik mezelf staande kon houden in de discussie of niet veroordeelt werd op mijn kennis/vocabulaire. Ik beeldde me ook direct in dat ik ook een uiting kon vertonen van dit soort 'rightiousness' als gedraging en behandelsvorm met mensen. En ik veroordeel mezelf in en als dat plaatje. Dit betekent dus dat ik ondanks de 'know' van waarom 'rightiousness' als een syntoom bestaat, het nog niet volledig 'snap', omdat ik 'rightiousness' hierdoor altijd als 'oorzaak' heb gezien en niet als 'gevolg'.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om rightiousness te zien als een oorzaak en niet als een gevolg, een symptoom en hierdoor geen goede strategie/manier heb gecreëerd om hoe om te gaan met mensen welke deze symptomen weergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en toegelaten heb om te zien dat mijn eigen geleefde systeem geactiveerd is van 'rightiousness' en hierdoor energie/substantie delft op basis van eigen gewin, waardoor ik in zie en begrijp dat elk systeem dat we eigenlijk herbergen op basis van zijn eigen 'recht van bestaan/doen' fungeerd en is gebouwd en 'gelijk' heeft - daar het doet wat het moet doen - het functioneerd vanuit zijn eigen ééndimensionale bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik  mezelf toegestaan en toegelaten heb om te twijfelen aan mezelf en daarbij een energie van schaamte te ervaren en boos te worden, in plaats van te zien dat ik dingen kan leren zonder dat ik daarmee 'discussies' kan gaan winnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegstaan en toegelaten heb om in te zien dat ik door het gevoel van schaamte een verlies in mezelf projecteer en hierdoor wil winnen en beelden creer van discussies waarin ik de ander tot stilte dwing om naar mij te luisteren.

Wanneer en als ik mezelf zie in een positie waar ik inzie dat een ander qua kennis meer is dan mijzelf en mezelf schaamte, kwaadheid zie ervaren vanwege zijn/haar gedrag, stop ik mezelf en adem ik, ik zie dat door in reactie te gaan met mijn eigen gevoelens van inferioriteit ik de ander als inferioriteit ook in stand hou en we hierdoor beiden in het eind hebben verloren, misschien niet de energie, maar wel onszelf als 'wie we werkelijk zijn als potentie'.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en toegelaten heb om in te zien dat ik door een strijd tussen mijn professionele ik en de persoonlijkheden die ik als mezelf leef blokkades heb gecreerd om mezelf te onderzoeken als inferioriteit daar mijn professionele persoonlijkheid gebaseerd is op een 'perfect picture' ter compensatie van mezelf als zelfbeeld en veroordeling van mijn andere persoonlijkheden en hierdoor een 'attack' op mijn professionele persoonlijkheid als zwaarder persoonlijk aanvoel dan het zou moeten zijn, omdat dat wat ik van mezelf als perfect waan, en onschendbaar, geschend voel zijn en hierdoor een verdriet belichaam.

Koppijn van boosheid [Dag 233] Koppijn van boosheid [Dag 233] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 6/02/2015 Rating: 5