Een moment van reflectie - Verleden vs Heden [Dag 243]

De momenten dat ik ergens kom en een bepaalde ervaring in me heb, opgelaten of beter gezegd 'niet thuis voelend' wil ik altijd weggaan om weg te lopen van de ervaring.

Gister had ik een verjaardag bij familie en er was een moment dat ik even rond keek en mezelf omgeven zag door vreemden. Het is geen geheim dat ik beweeg vanuit een vertrouwdheid, hoe vertrouwder ik met je ben, hoe meer ik heb om met je te delen.

Door de jaren heen heb ik zelf steeds minder interesse gehad in het omgaan met familieleden, terwijl dit altijd een vertrouwde basis was waaruit ik kon bewegen. Ik keek anders naar zaken en zocht in mijn omgeving sterke stimulans om daar ook continue mee bezig te zijn en mezelf op dat vlak te ontwikkelen. Daar vond ik niemand van in mijn omgeving en mijn familie keek nog naar me als die persoon die ze altijd gekend hadden. Ja.. ik was veranderd en daar was ik ook blij mee.

Het uitstapje van mijn familie was wellicht dan ook wel nodig om ook even weer 'een vreemde' te worden in de ogen van de rest. Sinds een jaar en door herhaaldelijke nieuwe contacten van mezelf met familieleden is nog steeds dat gevoel van 'thuis' niet aanwezig.

Ik blijf wel langer op de verjaardagen, voel me ook vrijer om mezelf te uiten en niet mee te praten, maar ik heb weinig 'onderonsjes' meer met mensen zoals ik dat vroeger had qua gevoel. Iedereen is qua levensfase verplaatst en veel dingen die we meemaakte zijn alleen nog bekend als herinnering. Er worden verder dan de verjaardagen geen onderonsjes meer gecreerd. Geen nieuwe momenten buiten die verplichtingen om ten behoeve van 'onze relatie'. Dat dingen hierdoor stroever gaan verlopen door de loop der tijd is dan ook helemaal niet vreemd, al is dat 'gemis' met bepaalde personen wel daar.

De beste beschrijvingsovereenkomst die ik kan geven van wat het verschil in 'thuis' voelen, is wanneer je de eerste paar keren bij je schoonfamilie komt. Er is een zekere afstand, en je wilt wel connecten maar doet het niet of weet niet waarop je moet connecten. Pas op het moment dat je een connectie vind qua gesprekstof of zijn, smeedt dat een basis voor de relatie die  je kunt gaan uitbreiden en opbouwen met mensen.

Er zijn enkele mensen waarmee ik wel weer zou willen connecten, en dit komt beetje bij beetje. Ware het niet dat ik nog steeds worstel met verschillende emoties van verlies ten opzichte van vroeger.

Het beste wat ik misschien vroeger te bieden had, was altijd mijn intensieve contacthouding met mensen in de zin van, het was altijd 'samen' en creerde samen zo de mooiste en leukste verhalen. Er was een vertrouwheid en een vanzelfsprekenheid een 'wat ik beschrijf als' intense bonding.

Ik kijk nu vanuit en in de emoties die ik ervaar en zie een 'willen hebben' van dit soort relaties. Ik hoef er niet veel, maar wel een aantal. Vrienden waarmee ik op avontuur ging, op de fiets, in de kroeg, maar naar mate de jaren zijn verstreken, zijn er weinig avonturen meer beleefd of uberhaupt vrienden die daar nog de ruimte voor bieden.

Dit heeft te maken met de verschuiving van levensfase alsmede de veranderingen die in mezelf hebben plaatsgevonden.

Misschien klinkt het raar of sla ik ermee de spijker op zijn kop: maar het zijn de dingen die je doet, waarmee je je relaties smeedt.

Het feit dat ik stopte met weed-roken creerde een sociale verandering. Vrienden waar ik toen mee omging zijn vrijwel niet meer in mijn leven.

Het feit dat ik stopte met bier-drinken creerde een nog grote sociale verandering. Bijna al mijn vrienden waarmee ik deze relatie had, bestaan niet meer in mijn leven.

En ik heb het idee - dat als ik terugkeer naar mijn 'oude ik', ik dat stuk van mijn leven weer kan fixen. Het doen van iets... wat was altijd belangrijk voor mij. Drink je geen bier... MIETJE! Smoke jij niet? Goody-twoshoes! Ik ervaar trots en belang in datgene wat ik doe en zo te zien aan dit schrijven ook niet zo'n beetje.

Ik ben nu al een paar minuten stil met het schrijven, en keek in mezelf naar allerlei punten. Weet je wat al die punten eigenlijk verbind/verbond? Ge-zellig-heid.

Gezelligheid is net dat stukje extra dat glans geeft aan wat je doet. Eigenlijk zijn meetings voor mij zonder Gezelligheid onaf of het niet waard. Ik zie en realiseer nu dat gezelligheid het woord is dat heel erg belangrijk is voor mij, maar anders dan een gevoel - kan ik het niet geven. Dit betekent uiteraard dat ik terugverlang naar vroeger, duh.

Als ik kijk naar het proces dat veel mensen in en als het proces hebben gelopen kan ik me niet direct herinneren dat er ooit een interview geweest is, of dat iemand dit onder de loep heeft genomen.

Ik heb nu een woord gevonden dat ik niet leefde, En het opent een perspectief waar ik veel meer over moet schrijven en onderzoeken.
Een moment van reflectie - Verleden vs Heden [Dag 243] Een moment van reflectie - Verleden vs Heden [Dag 243] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 7/26/2015 Rating: 5