Fixen van verleden, saboteren van het heden [Dag 241]

In een gesprek met mijn buddy kwamen we op het onderwerp van mijn dagelijkse bezigheden. Ik vertelde dat ik al mijn e-mail nu had gemigreerd (samen met al mijn oude backups) naar gmail, maar dat ik door een foutje het overzicht had verloren, en uiteindelijk nu te kampen heb met heel veel dubbele e-mails.
We praatte hierover en uiteindelijk kwam ik bij mijn key-woord uit. Het woord dat een energetische lading bevat waar ik veel waarde aan hecht: Redundancy.

Ik legde uit waarom dit woord zo belangrijk was: "Het geeft een perfect systeem weer. Er is niets overtollig, schoon, opgeruimd, snel, efficient, georganiseerd." Verder legde ik uit dat ik me irriteer aan mijn eigen computer en de rotzooi die ik ervan gemaakt heb. Op het moment dat ik soms bestanden moet opslaan ben ik te lui om het in de juiste locatie te zetten, na te denken over hoe ik de organisatie wil hebben ervan, of gewoon nog niet weet hoe ik het wil organiseren. Dit zorgt voor een spreiding  van allerlei soorten bestanden over mijn hele computer, dubbele items, rotzooi etc.


Ik was erg vasthoudend hierin, want ik MOET dit doen. Het MOET perfect zijn, het is iets wat ik WIL.

Er werd gevraagd: "Hoe belangrijk is het?"

"Niet heel erg belangrijk op de grotere schaal" gaf ik aan "Maar het is wel hoe ik mezelf, of waarin ik mezelf wil ervaren... georganiseerd, er klaar voor, gesetteld."

Mijn buddy gaf aan om eens te kijken naar de emoties/gevoelens-tijdlijn en niet alleen naar de fysieke tijdlijn.

Ik stond er even bij stil.


"Je bent niet geprogrammeerd om succes te hebben" zei mijn buddy en ondanks ik wat moest lachen erom en dacht van: "wow harsh..." Wist ik precies wat er bedoeld werd.

Ik maakte een stapje terug en keek naar wat ik aan het doen was... Ik stapte heel even uit dit "Goed bezig zijn" van mezelf en keek even naar de toekomst...

Ik zei: "Als ik ernaar kijk zie ik alleen dat ik het oude en het nieuwe aan elkaar moet zien te lijmen. Dit kan ik alleen als ik vanaf hier elk moment 'de nieuwe manier' loop en hanteer, maar ook dat ik het oude compatible maak met het nieuwe." En toen dit bevestigd werd, was ik even verward.

En toen zag ik dat ik helemaal Niets substantieels deed om verder te komen of om mezelf te hercreeƫren. Ik was bezig met mijn verleden te 'wissen' en dit te corrigeren. Waarbij ik dagelijkse veel werk wil verzetten om die 'oude ik' niet meer bestaand te maken in het zichtbare van mijn digitale wereld. Ik noem mezelf soms wel eens een digitale-hoarder. Waarbij mijn digitale wereld er zo verslonst en vol rotzooi uitziet dat ik er gek van wordt. Ik tracht om die oude inferieure ik te corrigeren en van een slons naar een georganiseerd persoon te brengen. Echter allemaal in het verleden. Alles is al gebeurd, en op de grote schaal, maakt het geen ene flikker uit wat ik doe.

Het feit alleen dat ik steeds geconfronteerd wordt met mijn 'oude inferieure ik' zorgt ervoor dat ik energetisch geladen wordt en mezelf daarmee motiveer om mijn verleden te fixen.

Ik besteed al mijn tijd aan 'het oude' en het 'nieuwe' staat in de wacht. Ik besteed weinig tijd aan school, weinig tijd aan mijn online zichtbaarheid, weinig tijd om het nieuwe naar voren te brengen, maar wacht eigenlijk tot het oude gecorrigeerd is (ik ben wel actief bezig met het corrigeren, maar daarmee wacht ik wel).

"Het is belangrijk dat je jezelf niet verliest" gaf mijn buddy aan. "Heb je echt niets meer te doen? Heb je alles klaar wat je moest doen? Heb je dan nog tijd over? Dan kun je bezig zijn met de dingen waar je nu mee bezig bent."

Ik zag de wijsheid en gezond verstand ervan in. Ik kom nergens als ik alleen naar het verleden kijk, en de toekomst daar doe ik niets aan. Dus uiteindelijk creeer ik helemaal niets.

Ik zag het niet totdat ik hier op gewezen werd.

"Zolang we denken dat we evolueren stellen we geen vragen" gaf mijn buddy impliciet aan. "We evolueren de verkeerde kant op. Zoals naar de ruimte reizen, maar ondertussen vergeten dat er een heel groot gedeelte lijdt."

Ik zag toen hoe ik mezelf probeerde te scheppen als een georganiseerd iemand, maar ondertussen helemaal niets deed om echt bij te dragen aan het grotere geheel. Inderdaad, evolutie maar dan de verkeerde kant op. Ik zal naar de toekomst moeten kijken en niet naar mijn verleden. Dat is al geweest, en wat ik nu nog ga doen, dat is wat telt.

De correctie zal moeten volgen, maar ik heb nu geen tijd meer om te schrijven. Wordt vervolgd..


Fixen van verleden, saboteren van het heden [Dag 241] Fixen van verleden, saboteren van het heden [Dag 241] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 7/14/2015 Rating: 5