Ik bluf me wel door school [Dag 254]

Vandaag heb ik weer een begin gemaakt aan school en ik zie er tegen op. Het is veel lezen en het gaat allemaal tijd kosten.

Ik opende een tekstbestand en begon te lezen en ervoer steeds meer weerstand in mezelf en ik stuwde mezelf door de weerstand, maar de storm ging niet liggen. Ik deed een aantal zelfvergevingen op de reacties, maar de storm bleef ontstaan.

Ik kalmeerde mezelf een beetje en ging weer lezen en voelde steeds stress, niet direct/meteen bij alles wat ik las, maar bij heel veel termen en woorden voelde ik een schok van onrust in me. Ik keek naar het eerste woord: immunologisch en zelf bij het opschrijven van dit woord zie ik mezelf het woord meerdere keren scannen en inderdaad de conclusie welke ik kon trekken is: oh mijn god, ik ken dit woord niet, ik weet niet wat het betekent.

Ik schreef het woord op, en elk woord waarbij ik niet makkelijk doorlas of een verstijving voelde of mezelf in gedachten wilde gaan maakte me attent dat ik deze woorden niet echt begreep/snapte. "HE? Hoe kan dat nou.. ik weet toch heus wel wat "lesmethode" betekent. Dat is een methode van een les" zei ik tegen mezelf. Ik keek in mezelf en schreef het gewoon op. En dit bleef ik bij elk woord doen. Al gauw had ik 1.5 A4'tje volgeschreven met moeilijke woorden en makkelijkere woorden.

En wat me opviel was dat ik bij sommigen woorden echt in mijn mind ging om te zoeken naar het begrip, ik kon doormiddel van het beredeneren van de stukjes woorden wel er iets van maken wat samenhangend kon zijn met de context van wat ik las, maar ik stelde me de vraag: Weet ik deze woorden echt? Kan ik zonder nadenken deze woorden uitleggen als wat ze betekenen? Kan ik zonder moeite deze woorden gewoon uitleggen zonder enig punt van stress in mijn body te ervaren? Nee. En toen zag ik het punt van weerstand in en als me bestaan: Ik heb al die tijd gewoon zo ver kunnen bluffen, maar nu ben ik aan het einde waarin het bluffen werkt. Nu moet ik aan de bak, nu moet ik deze woorden gaan leren en begrijpen op een fysiek/lichamelijk niveau. Want het beredeneren in mijn mind is eigenlijk gewoon het bluffen waarmee ik mezelf al die tijd heb weten te laten overleven.

En ik weet dat heel veel mensen die doen, waarbij er alleen 'energetische imprinten' zijn van wat een woord betekent. Wat is een methode? "een manier van". Wat is een les? En ik zie plaatjes van school, waarbij ik les kreeg, welke ik vervelend vond, maar nu in directe woorden? Een les? Ik voel de aandacht in mijn lichaam stijgen langs mijn nek naar mijn hoofd en begin te scannen/te zoeken, als een zaklantaarn probeer ik datgene te zoeken wat ik moet opschrijven.

Ik ben nooit zelf-eerlijk geweest naar waarom ik lezen niet leuk vond, het kost gewoon teveel moeite, het geeft teveel stress, maar je zou me nooit horen zeggen: ik weet gewoon van heel veel woorden niet wat ze betekenen.

Ik heb mezelf altijd omringt met specifieke slimme personen en heb mijn vocabulaire zo weten uit te breiden dat ik mezelf kon handhaven op een bepaald niveau dat ik niet behoorden tot de ongeletterden, de domme, de sjakies, sjonnies en anita's.

Nu ik zie dat ik niet alleen woorden moet leren, maar ook de stof zie ik hoe ik mezelf goed kan ontwikkelen. Ik heb het medicijn voor deze conditie en ik weet hoe ik het moet toepassen.

Wow, als je kijkt naar de stappen die ik maak in zelf-eerlijkheid ben ik verbaasd over mezelf, en vind ik rust in het feit dat ik mezelf niet meer hoef te misleiden of te pretenderen dat ik meer ben dan ik werkelijk ben. Ik schaam me niet, want ik weet dat er maar een handjevol mensen bestaat die echt alles op een fysiek niveau hebben geleerd en zich niet hebben gebluft door de tijd heen. Maar nu is het tijd voor rust. En ga ik mijn bedje opzoeken.
Ik bluf me wel door school [Dag 254] Ik bluf me wel door school [Dag 254] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 11/09/2015 Rating: 5