Jokken en lekker Mokken! [Dag 278]

Schrijf! Schrijf! zeg ik tegen me al kijkend naar de toekomst. Ik kijk naar morgen en zie miserie, ik kijk naar later en zie hoop, ik kijk naar vroeger en zie chaos. Chaos dat ben ik nu.

Ik heb al een tijdje mezelf er niet toe gezet om te schrijven. Waarom zou ik nog schrijven als ik het niet publiceer? De bijna 450 blogs die in de ijskast staan, blijven zich vermeerderen en ik kijk al starend naar het scherm, veroordelend naar wat ik ben en leef.

Gister in een helder moment tussen frustraties en opgelegde druk vroeg ik mezelf af: "Waarom zou ik vasthouden aan deze ergernis en het willen vasthouden van iets dat me niet constructief maakt?" - Om het tegen mezelf te gebruiken - Om niet te veranderen.

Je kan namelijk ook alleen veranderen als je het loslaat, want het gaat niet om de frustratie of dat wat je voelt, of door bezeten bent. Het gaat erom wat er achter zit. De trigger. Het punt van frictie.

"Ik moet beginnen" - beginnen met het oplossen. "Maar waar moet ik beginnen??" - voel ik een ervaring in mij resoneren. Verdwaald, geen houvast - Waar moet ik beginnen? - Ik kijk... "Ik moet beginnen waar ik nu ben, niet ergens anders" "Oh Ja, makes sense" - zeg ik tegen mij.

Ik vergeef mezelf voor het niet accepteren en toestaan in te zien dat ik nooit ergens anders kan beginnen dan waar ik nu in dit moment ben en met wat ik nu zie als wat ik zie.

Ik vergeef mezelf voor het niet accepteren en toestaan in te zien dat het conflict van 'waar ik moet beginnen' hier is, doordat ik verder wil zijn/kijken dan de frictie waar ik mee te kampen heb en over te gaan tot suppressie.

Ik vergeef mezelf voor het niet accepteren en toestaan in te zien dat suppressie als nature in mezelf omhoog komt en feilloos geaccepteerd wordt, doordat ik weet dat ik meer ben dan mijn emoties en gevoelens en gedachten, maar in momenten van emoties,gevoelens en gedachten wel degelijk alleen de mogelijkheid heb om alleen dat te zien en niet verder te kijken dan deze emoties en gevoelens en gedachten zonder suppressie toe te passen.

Ik vergeef mezelf voor het niet accepteren en toestaan in te zien dat ik zo makkelijk overga tot suppressies, omdat ik me dan momentelijk meer voel dan wat ik heb toegestaan en toegelaten heb in mijn leven - met daarin de valkuil te denken dat ik meer ben dan wat ik onderdrukt heb of heb weggestopt in mijzelf.

Ik vergeef mezelf voor het niet accepteren en toestaan in te zien dat ik niet fout zit/ben door te zien dat ik meer ben dan mijn gevoelens en emoties en gedachten en de conflicten - maar niet in overweging heb genomen dat ik nooit meer kan zijn dan gevoelens emoties gedachten en conflicten welke me in dat en als dat moment beïnvloeden.

Wanneer en als ik mezelf zie willen schrijven of wil richting geven en mezelf hierin onderdruk, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat ik 1000 en één excusen kan vinden het niet te doen, wetende dat wat ik onderdruk toch altijd weer naar boven zal komen en dit dus geen enkele zin heeft.

Ik vergeef mezelf voor het accepteren en toestaan van een gedachte waarbij ik mijn schouders ophaal en vermoeid en met tegenzin iets maar doe, zoals een klein kind die verplicht wordt zijn kamer op te ruimen, en deze weerstand echt te leven tot in mijn vezels en het toegeven eraan me nog vermoeider maakt uiteindelijk dan wanneer ik het richting geef.

Ik vergeef mezelf voor het accepteren en toestaan niet in te zien dat ik heel wat mok, en heel veel mok tijdens mijn leven, en als ik terug kijk in mijn verleden ik veelal gemok zie van mezelf en in mezelf en dit verbloem omwille de reden dat ik in eerste instantie ga mokken/ben gaan mokken.

Ik vergeef mezelf voor het niet accepteren en toestaan om te zien dat ik mokken accepteer als mezelf omdat ik dan niet uit waarom ik boos ben, waarom ik in conflict ben, en mij geleerd is en ik mezelf aangeleerd heb dat het beter is om te mokken dan mezelf te uiten als mezelf als onvrede, kwaadheid of conflict en dit ook volhoud als zodanig.

Wordt vervolgd....
Jokken en lekker Mokken! [Dag 278] Jokken en lekker Mokken! [Dag 278] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 6/06/2016 Rating: 5