Oh oh, ik kan meer! [Dag 280]

Wanneer ik zie dat ik meer weet of meer geskilled ben dan een ander leef ik het woord superioriteit. Ik zie mezelf als meer en een anders als minder en hierdoor heb ik een tweeledige reactie. In eerste instantie zie ik dat ik meer geskilled ben of van meer wanten af weet dan een ander en dit een irritatie oplevert. En ten tweede heb ik een reactie naar het zien van mezelf als deze irritatie omdat ik mezelf veroordeel dat ik anderen zie als inferieur (minder dan...).

Deze situatie beschreef ik aan mijn buddy:
"Ik realiseer me dat ik slecht ben in het stoppen van irritatie, ik wil de irritatie vasthouden -maar voor wat- ik weet het: ego -maar wat bewijst het?- Weet je: Als ik ernaar kijk -ik zie mezelf zitten, wetende dat ik het allemaal al weet, dat ik slimmer of meer geskilled ben in een specifieke manier, ik duw die ervaring dan weg, want ik wil niet arrogant zijn, maar het is zo vaak dat ik dat punt zie. Ik zie dat ik het veroordeel, het is als, dat ik niet zoals dat mag zijn. Heb jij dat ooit meegemaakt dat je weet dat je meer weet, maar ermee kan leven  omdat het niet geventileerd of laten zien kan worden of worden uitgedrukt?"

Ik weet dus dat ik dit verschil kan zien, maar ik heb het al 'meer gemaakt' dan wat het is, waardoor ik het hele gebeuren onderdruk/negeer. Want in mijn mind zijn de twee dimensies: [D1: Ik ben uitgebreid geskilled] + [D2: Uitgebreider geskilled zijn maakt mij beter/superieur] - in elkaar gefuseerd als ÉÉN. En in plaats dat ik alleen de 2e dimensie verwijder, probeer ik het gehele punt te verwijderen, wat niet werkt en waarom ik op den duur conflict en frictie ervaar omdat ik een deel negeer van mijn realiteit waar ik mee moet werken [D1].

En dit komt terug op het woord: responsibility = response-ability; waar iedereen respons moet geven volgens hun ability/vermogen. Als mijn vermogen groter is dan die van anderen, dan is mijn verantwoordelijkheid om respons te geven groter. Het is niet beter of slechter - maar gelijk en één met wie ik ben / waar ik sta.

Dus waar ik naar zou moeten kijken is hoe ik kan omarmen wie ik ben en waar ik sta, zonder het 'meer' te maken dan wat het is, en om het ook niet te vergelijken met andere mensen hun vermogen en hun verantwoordelijkheid, hun vermogen om een respons te geven; omdat ik altijd probeer om 'zoveel mogelijk' of 'zo weinig mogelijk' respons te geven in de naam van 'eerlijkheid'; in plaats van te staan en respons te geven naar mijn vermogen.
Dus als ik het vermogen heb om meer respons te geven op meer uitgebreide manieren dan anderen, moet ik het omarmen en mezelf niet meer maken of mezelf een slachtoffer maken dat ik 'meer moet doen' - want het gaat er niet om wat anderen doen, maar hoeveel ik kan doen en of ik er bij kan staan.

Dus de irritatie komt waar ik van anderen verwacht dat zij hetzelfde vermogen hebben als ik, en dus ook hetzelfde niveau van respons van hen verwacht - wat in de werkelijkheid wordt weer gegeven, is niet het geval. Dus in plaats van geïrriteerd te raken of gefrustreerd that het 'niet hetzelfde is' of 'niet eerlijk' - moet ik mezelf omarmen als mijn response-ability, mijn respons-vermogen, en te zien hoe en waar ik anderen kan assisteren om te groeien in hun respons-vermogen in de tijd.

De zelfvergeving komt in een ander blog.

Oh oh, ik kan meer! [Dag 280] Oh oh, ik kan meer! [Dag 280] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 7/05/2016 Rating: 5