Hou je gedeisd.. [Dag 302]

"Moe... Ik ben zo moe..." Dat is wat ik leef en dagelijks dus resoneer. Heb ik wel genoeg geslapen? Ga ik wel op tijd naar bed? Span ik mezelf niet teveel in? Kan ik het morgen nog wel aan? Ik kijk nors. Ach.. ik ben vermoeid door de hooikoorts... Ach.. het wordt vast beter. Welk woord kan ik leven? Welk woord support mij het meest? Ach... Laat maar... Ik ben er te moe voor.

Loslaten van de vermoeidheid? Nee, dat wil ik niet! Ik speelde net een moment met het loslaten hiervan en er bekroop mij direct een angst: Dan kan ik zo niet slapen!! En direct onderdrukte ik het en schoof ik het probleem weg. Energiek zijn.. Nee, dat mag ik niet zijn. Ik ben dan vervelend!

Wonderlijk is het op zijn minst om te constateren dat ik liever het conflict verkies boven de oplossing. Als is dit niet direct waar... Ik leef dit juist als de oplossing van! En daarom leef ik het. Ik zie er heil in. Het maakt me beter! Maar hoe kan een vermoeidheid je nou beter maken? Hoe kan jezelf ellendig voelen je jezelf nou beter maken? Obviously, it doesn't..

De vermoeidheid is hier, omdat ik mezelf in hou. Het is een oplossing voor mezelf voor het doem scenario waarbij mij tong te scherp is, mijn aanwezig teveel is, in feite iets dat me ongewenst maakt. Ik visualiseer dat als ik dit niet doe, dat ik dan te eerlijk ben en elke domme gedachte of oneerlijkheid die ik leef geblaterd wordt door mezelf en dit onnodige consequenties veroorzaakt. Eerlijkheid is namelijk helemaal niet eerlijk, zeggen wat je denkt is niet eerlijk als je niet stil staat bij de gevolgen van wat je zegt.

Ik herinner me situaties waarbij ik zo boos was, dat ik middels mijn boosheid de grens van mijn angsten overwon. Ik spuwde wat er in me op kwam. En dit... Voelde goed. Het leven zonder deze rem, is heerlijk. En ik maak hier eigenlijk alleen gebruik van wanneer ik een grap maak en dingen in het absurde trek, Maar naast het gelach na de grap, voel ik me ook klote want ik herinner me de andere situaties ook. De situaties waarbij ik verdriet bracht. En ik herken deze situaties ook waarbij ik dingen wil zeggen of besluiten die helemaal niet zo hoeven te zijn, als ik mijn eigen reacties nou eens zou loslaten. Maar wat win ik en wat verlies ik? Uiteindelijk draait dit hele construct in mij op de angst voor verlies.

Als ik mijn gevoel moet uitleggen als hoe ik het ervaar, ben ik als een auto die teruggeschakeld staat in een lagere versnelling. Ik ben bang voor de hogere toeren van mezelf, omdat ik de volgende versnelling niet aan durf. Dus ik functioneer "als potentie" enkel in een bepaalde regioon, maar schakelen... Dat zie ik/ervaar ik/vrees ik als het zijnde onmogelijk.

Vandaag had ik een gesprek met iemand, waarbij ik een quote herinnerde van B. "We worden moe omdat we onze leugens bij moeten houden, als niets te verbergen hebt dan word je ook niet zo moe" of iets in die trant. Het komt er eigenlijk op neer dat als je moet liegen, of leugens leeft, dan word je moe, leugens zijn namelijk niet echt en heeft energie nodig voor zijn onderhoud. Energie... Snap je? Waarom voelen we ons DRAINED? Leeggetrokken? En is het leegtrekken van de mensen in dit systeem de enige regel.. Wat kennelijk winst moet opleveren, want het verlies.. is nog niet meetbaar.

Ik keek naar anderen en vroeg me af.. Welke leugens leef ik dan? Wat verberg ik voor anderen? Maar het is eigenlijk zo dar: Ik word moe van mijn eigen leugens die ik leef. Ik verberg mezelf. En ik heb al te vaak op dit punt gestaan, waarbij ik mezelf in de ogen kijk, maar deze weer afwend.. Ik vertel mezelf leugens om mezelf klein en gedeisd te houden.

"hou je gedeisd, hou je gedeisd, hou je gedeisd..." is mijn innerlijke mantra die ik blijf herhalen en waar ik me aan committeer. Maar toch veroorzaak ik reuring, spreek ik, ben ik aanwezig, maar ook in zo'n mate dat ik mezelf bescherm. Ik vecht voor mensen die zich gedeisd houden en put my ass on the line though..

Hoe tegenstrijdig het ook is.. Het begin is er.. Morgen inventariseer hoe ik mezelf gedeisd hou om te zien hoe ik een supportive woord kan gaan leven voor mezelf.
Hou je gedeisd.. [Dag 302] Hou je gedeisd.. [Dag 302] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 5/18/2017 Rating: 5