Een lastige vraag - Deel 1 [Dag 307]

Een gedachte werd getriggerd door een recent interview. Ik werd er onzeker van, verdrietig, maar ook ontwijkend. "Wat als ik mijn hond heb ziek gemaakt?"

Laat ik het uitleggen... In mijn zoektocht naar de werkelijkheid - hoe dingen werken - werd ik me steeds meer bewust van de dingen die ik voelde, maar ook hoe ik me specifiek voelde bij anderen. Het kon namelijk niet zo zijn dat dit enkel 'monkey see - monkey do' gedrag was dat ik vertoonde als kind, ik moest ook op andere manieren beïnvloed zijn. En ik focuste me vooral op reacties vanuit anderen naar mij toe.

Dit was namelijk een terugkerend thema, waarbij ik voelde alsof de wereld tegen mij was en dus vrij interessant in mijn zoektocht om 'ownership' te nemen over mijn eigen leven. Zo kwam ik in aanraking met gevoelens en emoties en ons diepere fysieke bestaan. Maar ook daarbij met de verantwoordelijkheid die ik als persoon/wezen zou hebben, omdat 'wie ik ben' de wereld creëert. Misschien niet direct in mijn directe omgeving, maar mijn invloed reikt verder dan wat ik slechts met mijn oog zie, alleen zag ik dit op een heel diep spiritueel niveau - deze verbondenheid.

En deze verbondenheid wilde ik leven met alle verantwoordelijkheid die daar altijd al bij is komen kijken, maar ik heb genegeerd - zo was de stelling. Mijn zoektocht bracht mij vooral naar één specifiek topic waar alle spiritualisten mee te maken krijgen: Healing. En ik stortte mij als een gek op alle informatie die ik hierover kon vinden.

Een hot item was reiki en ik werd hiervoor geïnitieerd. Het voelde fijn om een bewuste positief effect te hebben op mensen en de gedachte dat ik miraculeus ongeneeslijke ziektes kon healen slechts om 'wie ik ben' leek me kicken. Niet vanwege alleen alle vreugde en preventie van verdriet, maar ook voor mezelf: een goed doel hebben. En als ik het wat verder blootlegt nu voor mezelf: als ik de kracht heb om anderen te genezen, dan kan ik ook echt mezelf genezen. Een soort van ultieme test voor mezelf - niet wetende dat ik mezelf hiermee programmeerde tot het ultiem falen.

Mijn hond kreeg een gezwel aan zijn poot. Hij werd hieraan geopereerd maar  het kwam terug. Ik heb vele pogingen gedaan om mijn hond hiervan te genezen mijn MIJN KRACHTen. Maar het gezwel werd niet minder. En hoe overtuigd ik was van mezelf, sloop er naar herhaalde pogingen het besef binnen dat ik mijn hond niet kon redden.

Al mijn fantasieen dat hij voor altijd bleef leven, altijd jong zou blijven, altijd hier bij mij zou zijn werden met de dag steeds meer aangetast en groeide mijn verdriet met het besef dat de dag van afscheid onvermijdelijk zou zijn. Ik had gefaald. En het verdriet voor mijn hond, maar ook voornamelijk om mijzelf kon niet groter zijn. Als al die overtuiging gebaseerd is op niets, wat moet ik er dan mee? Wat kan ik er dan mee? Wat wil ik er dan nog mee?

Misschien was het wel een voorstadium of een uiting van een geestesziekte. Misschien was ik wel ziek? En waarom kreeg mijn hond kanker? Was dat mijn schuld? Komt het omdat ik zo'n diepe connectie had in mij met hem, dat ik hem ziek gemaakt heb... Slechts vanwege wie ik ben? Ben ik kankerverwekkend? Dodelijk? Slecht?

In mezelf kon ik het allemaal rijmen/construeren met alle informatie die ik wist en had geleerd. Het kan maar zo dat hij zoveel van mij hield dat hij dingen van mij had overgenomen. Dat hij dit van mij had overgenomen omdat ik zelf dit niet zou kunnen dragen? En hij... mijn liefste vriendje... zichzelf heeft opgeofferd voor mij?

En die vraag blijft door mijn hoofd spoken en ontwijk ik, want ik weet niet hoe ik me moet voelen had hij dit echt voor mij gedaan. En ookal zeg ik tegen mezelf met het gezond verstand dat ik heb: hij was 15.5 jaar oud dat is 108,5 jaar in hondenjaren... het maakt me niet omarmend naar al deze verdrietige en niet prettige emoties die ik in en als die vraag aan mezelf stel. En als ik hem breder trek... Hoeveel mensen/dieren/planten/leven heeft moeten wijken, zodat ik hier als persoon/being kan voortbestaan?
Een lastige vraag - Deel 1 [Dag 307] Een lastige vraag - Deel 1 [Dag 307] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 7/25/2017 Rating: 5